نقش فرهنگ جامعه در شکل گیری تعاملات بین اولیا و مربیان

تعامل موثر بین اولیا و مربیان، از ارکان اساسی نظام های آموزشی کارآمد محسوب می شود. با این حال، ماهیت و کیفیت این تعاملات به شدت تحت تاثیر بافت فرهنگی جامعه ای قرار دارد که مدرسه و خانواده در آن جای گرفته اند. فرهنگ، به عنوان مجموعه ای از باورها، ارزش ها، هنجارها، آداب و الگوهای ارتباطی مشترک، نقش تعیین کننده ای در تعریف نقش های طرفین، تعیین انتظارات متقابل، شکل دهی به سبک های ارتباطی و نهایتا برآیند این تعاملات ایفا می کند. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل نظام مند نقش فرهنگ جامعه در شکل گیری، هدایت و جهت دهی به تعاملات بین اولیا و مربیان است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که مولفه های فرهنگی همچون «فردگرایی در برابر جمع گرایی»، «فاصله قدرت»، «ابهام گریزی»، «الگوهای احترام و اقتدار»، «نگرش به کودکی و تعلیم و تربیت» و «هنجارهای جنسیتی»، به طور مستقیم بر نحوه درگیر شدن والدین، تفسیر معلمان از این درگیری، و قالب های مورد پذیرش برای ارتباط تاثیر می گذارند. به عنوان مثال، در جوامع با فاصله قدرت بالا، ممکن است والدین نقش منفعل تری داشته و ارتباط عمدتا یک طرفه و رسمی باشد، در حالی که در جوامع فردگرا، تاکید بر مشارکت فعال و مستقیم هر خانواده به صورت مجزا بیشتر است. این مقاله نتیجه می گیرد که درک عمیق لایه های فرهنگی حاکم بر جامعه، برای طراحی سیاست ها و برنامه های ارتباطی واقع بینانه، اثربخش و عادلانه بین خانه و مدرسه امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. نادیده گرفتن این متغیر کلیدی می تواند به طراحی الگوهای نامناسب، ایجاد سوءتفاهم و کاهش اثربخشی کلی تعاملات منجر شود.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، تعامل اولیا و مربیان ، جامعه پذیری ، ارزش های فرهنگی ، ارتباط خانه و مدرسه ، تنوع فرهنگی