تعامل آموزش علوم اجتماعی و فعالیت های تربیتی در شکل گیری هویت اجتماعی

آموزش علوم اجتماعی و فعالیت های تربیتی از مهم ترین سازوکارهای نظام آموزشی در جهت شکل دهی به هویت اجتماعی فراگیران محسوب می شوند. آموزش علوم اجتماعی با فراهم کردن زمینه ای مفهومی برای فهم ساختارها، نهادها، ارزش ها و روابط اجتماعی، نقش اساسی در آگاه سازی دانش آموزان نسبت به جایگاه خود در جامعه ایفا می کند. در کنار آن، فعالیت های تربیتی به عنوان بسترهای عملی و تجربی یادگیری، امکان درونی سازی مفاهیم اجتماعی و تمرین کنش های جمعی را فراهم می سازند. تعامل میان این دو حوزه سبب می شود یادگیری از سطح دانش نظری فراتر رفته و به شکل گیری نگرش ها، باورها و رفتارهای اجتماعی پایدار منجر شود. در این مقاله، با رویکردی تحلیلی، پیوند میان آموزش رسمی علوم اجتماعی و فعالیت های تربیتی در مدرسه مورد بررسی قرار می گیرد و نشان داده می شود که چگونه این تعامل می تواند فرآیند جامعه پذیری و تکوین هویت اجتماعی را تقویت کند. تمرکز بر مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت روحیه مسئولیت پذیری اجتماعی، پرورش حس تعلق به جامعه و افزایش توانایی در درک تفاوت های اجتماعی از جمله نتایج این تعامل سازنده است. یافته های تحلیلی مقاله بیانگر آن است که هرچه هماهنگی میان محتوای آموزشی و فعالیت های تربیتی بیشتر باشد، زمینه برای شکل گیری هویت اجتماعی آگاهانه، پویا و مسئولانه در میان فراگیران فراهم تر خواهد شد. در نهایت، مقاله بر ضرورت توجه سیاست گذاران آموزشی به تلفیق هدفمند این دو حوزه به منظور ارتقای کیفیت تربیت اجتماعی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش علوم اجتماعی ، فعالیت های تربیتی ، هویت اجتماعی ، جامعه پذیری ، تربیت اجتماعی