تاثیر روش های نوین تدریس بر انگیزه تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل جامع تاثیر روش های تدریس فعال بر ارتقای یادگیری عمیق انجام شده است تا میزان کارایی این رویکردها در مقایسه با روش های سنتی مشخص گردد. در این مطالعه، با تمرکز بر تکنیک های متنوعی همچون یادگیری مشارکتی، حل مسئله، کاوشگری، ایفای نقش و تدریس مبتنی بر پروژه، داده های متعددی از پایان نامه های دکتری و کتب معتبر استخراج و مورد واکاوی قرار گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال تاثیر معناداری بر افزایش سطح درک مفاهیم، تثبیت دانش در بلندمدت و توسعه مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت دارد. بر اساس یافته ها، این روش ها با درگیر کردن مستقیم فراگیران در فرآیند یادگیری، انگیزه درونی را تقویت کرده و موجب تغییر نگرش از یادگیری سطحی و حفظی به یادگیری عمیق و معنادار می شوند. همچنین، مشخص گردید که استفاده از ابزارهای تعاملی و محیط های یادگیری پویا، نقش بسزایی در بهبود خودکارآمدی و خودنظم دهی دانشجویان و دانش آموزان ایفا می کند. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که جایگزینی روش های تدریس سنتی با رویکردهای فعال، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای دستیابی به اهداف آموزشی عالی و تربیت نیروی انسانی متخصص و خلاق در نظام آموزشی کشور است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، یادگیری عمیق ، یادگیری مشارکتی ، تفکر انتقادی ، آموزش نوین