نقش آموزش گروهی در پرورش مهارت های اجتماعی و کاهش تعارضات در کلاس

کلاس درس به عنوان یک سیستم اجتماعی کوچک، صحنه تعاملات پیچیده ای میان دانش آموزان است که کیفیت این تعاملات تاثیر مستقیمی بر یادگیری و تربیت دارد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش و تاثیر آموزش گروهی بر پرورش مهارت های اجتماعی و کاهش تعارضات در محیط های آموزشی است. آموزش گروهی با تاکید بر تعامل سازنده، همکاری و مسئولیت پذیری مشترک، فرصتی را برای دانش آموزان فراهم می آورد تا در کنار یادگیری درسی، مهارت های زندگی نظیر ارتباط موثر، گوش دادن فعال، همدلی و حل مسئله را بیاموزند. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی این موضوع پرداخته است. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی صحیح استراتژی های آموزش گروهی، با ایجاد حس تعلق و همبستگی میان دانش آموزان، به طور معناداری منجر به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و تعارضات کلامی و فیزیکی در کلاس می شود. همچنین، این روش با تقویت هوش اجتماعی و توانایی درک متقابل، فضایی امن و حمایتی را ایجاد می کند که در آن دانش آموزان یاد می گیرند اختلاف نظرها را به شیوه ای مدنی و سازنده مدیریت کنند. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که آموزش گروهی نه تنها یک روش تدریس، بلکه یک ابزار کارآمد تربیتی برای ارتقای سلامت روان و اجتماعی مدارس است.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی ، مهارت های اجتماعی ، تعارضات کلاسی ، تعامل دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، حل تعارض ، مدیریت کلاس ، همدلی