تحلیل اثرات پارامترهای هندسی و ترافیکی بر بروز تداخلات بحرانی با استفاده از شاخص ایمنی زمان تا برخورد (TTC) در تقاطع های چراغ دار درون شهری

ایمنی حمل ونقل جاده ای یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار شهری است و نقشی مهم در کاهش تصادفات و تلفات انسانی دارد. با توجه به گسترش روزافزون شهرنشینی و افزایش حجم تردد در شبکه معابر، توجه به عوامل موثر بر بروز سوانح ترافیکی اهمیت یافته است. ازاین رو، تحلیل علمی رفتار ترافیکی و شناسایی مولفه های موثر در ایمنی، به ویژه در نقاط حساس مانند تقاطع های شهری، ضرورتی اساسی در برنامه ریزی و مدیریت ترافیک شهری محسوب می شود. در این راستا، تقاطع های چراغ دار به دلیل ویژگی های مثبت در کنترل جریان عبور و افزایش ایمنی، به عنوان یکی از راهکارهای رایج در سامان دهی ترافیک مطرح شده اند. در شبکه حمل ونقل شهری، این تقاطع ها عناصر کلیدی و حساس ساختار خدمات ترافیکی اند که هدف اصلی از طراحی آن ها، کاهش تداخل میان وسایل نقلیه و دیگر کاربران راه و بهبود نظم عبورومرور در معابر پرتردد است. این پژوهش به تحلیل ایمنی تقاطع های چهارشاخه چراغ دار شهری با بهره گیری از شاخص زمان تا برخورد (TTC) پرداخته و داده های میدانی را از طریق تصویربرداری هوایی با پهپاد در هفت تقاطع پرتردد شهرستان سقز جمع آوری کرده متغیرهای ترافیکی و هندسی نظیر حجم ترافیک، سرعت و عرض ورودی با استفاده از نرم افزار تحلیل ویدئو و الگوریتم های پردازش تصویر استخراج و تحلیل شدند. مدل های رگرسیون خطی چندمتغیره نشان دادند که افزایش حجم ترافیک به ازای هر واحد وسیله نقلیه، تعداد تداخلات بحرانی TTC را تقریبا ۲/۱ درصد افزایش می دهد، همچنین افزایش یک متر عرض ورودی هر تقاطع می تواند تعداد تداخلات بحرانی مبتنی بر شاخص زمان تا برخورد را ۲۴ تا ۲۸ درصد کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

ایمنی تقاطعات چهارراهی چراغ دار ، زمان تا برخورد ، آنالیز عملکردی ، پردازش تصویر ، تداخلات ترافیکی