کنترل کیفی مراحل تولید و اجرای آسفالت گرم برای افزایش طول عمر بهره برداری روسازی (مطالعه موردی: منتخبی از پروژه های استان مازندران)

بروز خرابی در روسازی یکی از معضلات اصلی در کاهش عمر مفید و سرویس دهی آن می باشد. فرآیند کنترل و تضمین کیفیت یکی از راه حل های پیشگیرانه می باشد. در این فرآیند، با استفاده از فعالیت هایی نظیر بازرسی، نمونه گیری، آزمایش و کنترل کیفیت در حین رانندگی، می توان کیفیت روسازی ساخته شده را کنترل و در صورت پذیرش، کیفیت روسازی را تضمین نمود. در این پژوهش، برنامه کنترل کیفیت براساس روش های آماری همانند، دسته بندی مشخصه های آسفالت و بررسی درصد اقلام معیوب توسط نمودار پارتو تعیین شده است. در برنامه ارزیابی و پذیرش، ابتدا درصد درون مشخصه ها توسط توزیع نرمال و سپس مقادیر ضریب پرداخت برای هرکدام از مشخصه ها براساس درصد درون حدود آنها محاسبه شده است. در نهایت، ضریب پرداخت مرکب برای تمامی مشخصه های مورد بررسی آسفالت محاسبه شده است. نتایج انجام برنامه کنترل کیفیت بر روی مشاهدات مطالعه موردی، نشان دهنده تشابه نتایج روش های مختلف مورد استفاده در برنامه کنترل کیفیت می باشد. علاوه بر آن، توسط این روش ها می توان عوامل کاهنده کیفیت آسفالت ساخته شده را تشخیص داد. در این پژوهش، این نتیجه حاصل شد که در مورد برنامه کنترل کیفیت تولید آسفالت، دسته هایی که در حدود کنترل قرار گرفته باشند، مقدار درصد درون حدود آنها بیشتر از ۷۵ درصد شده و در برنامه ارزیابی و پذیرش، قابل پذیرش هستند. همچنین در خصوص برنامه ارزیابی و پذیرش، بررسی ومقایسات صورت گرفته، نشان دهنده کمتر بودن میزان ضریب پرداخت مرکب برنامه ارزیابی و پذیرش نسبت به سایر سیستم های ارزیابی جاری وزارت راه و شهرسازی می باشد

کلیدواژه ها:

روسازی ، کنترل کیفیت ، آسفالت گرم ، روش&shy ، های آمار