نقش فناوری های اداری نوین (اتوماسیون و هوش مصنوعی) در پشتیبانی از تصمیم گیری برای بهسازی عملیات آتشنشانی: ارائه چارچوب مفهومی

هدف: هدف این پژوهش، ارائه یک چارچوب مفهومی برای بهره گیری از فناوری های اداری نوین (به ویژه اتوماسیون و هوش مصنوعی) در پشتیبانی از فرآیندهای تصمیم گیری مرتبط با بهسازی عملیات آتشنشانی است. تمرکز بر نقش این فناوری ها در تبدیل داده های خام اداری و عملیاتی به دانش عملی و بینش های استراتژیک است.روش: این تحقیق از نوع بنیادی-کاربردی و با روش طراحی چارچوب مفهومی انجام شده است. ابتدا با استفاده از مرور سیستماتیک ادبیات در پایگاه های علمی بین المللی و مطالعه اسناد سازمانی، مولفه های کلیدی (فناوری ها، فرآیندهای تصمیم گیری، حوزه های بهسازی) شناسایی شد. سپس با بهره گیری از روش تحلیل مضمون در داده های کیفی حاصل از مصاحبه با ۱۸ مدیر و تحلیلگر ارشد در سازمان آتشنشانی و حوزه فناوری اطلاعات، الزامات و روابط بین این مولفه ها استخراج گردید. در نهایت، چارچوب مفهومی بر اساس منطق «ورودی-پردازش-خروجی» و با استفاده از روش مدل سازی ساختاری-تفسیری (ISM) برای تعیین سطوح و ارتباطات مولفه ها طراحی و توسط خبرگان اعتبارسنجی شد.یافته ها: چارچوب نهایی با عنوان «چارچوب هوشمند اداری-عملیاتی آتشنشانی (SFAF)» در سه لایه ارائه شد: لایه پایه (داده ها و فناوری ها)، لایه میانی (فرآیندهای پردازش و تحلیل) و لایه نهایی (پشتیبانی تصمیم). تحلیل ها نشان داد که فناوری هایی مانند پردازش زبان طبیعی (NLP) برای تحلیل گزارش های متنی، بینایی ماشین برای بررسی تصاویر صحنه حادثه، و سیستم های توصیه گر هوشمند بر اساس داده های تاریخی، می توانند به طور موثری از تصمیم گیری در حوزه هایی مانند تخصیص بهینه منابع، پیش بینی نقاط حادثه خیز، و ارزیابی اثربخشی تاکتیک ها پشتیبانی کنند.نتیجه گیری: فناوری های اداری نوین، دیگر صرفا ابزاری برای مکانیزه کردن کارهای دفتری نیستند، بلکه می توانند به یک «همکار شناختی» برای مدیران و فرماندهان آتشنشانی تبدیل شوند. چارچوب SFAF نقشه راهی برای یکپارچه سازی این فناوری ها در بافت سازمانی آتشنشانی و حرکت به سمت «آتشنشانی پیش بینانه و داده محور» ارائه می دهد.