بررسی کاربرد روش های تدریس مبتنی بر بازی و یادگیری فعال در ارتقای یادگیری ابتدایی

در سال های اخیر، روش های تدریس مبتنی بر بازی و یادگیری فعال به عنوان رویکردهای نوین آموزشی مورد توجه پژوهشگران و معلمان قرار گرفته اند، زیرا شواهد نشان می دهد که این روش ها نقش بسزایی در ارتقای یادگیری، انگیزه و مشارکت دانش آموزان دارند. هدف این پژوهش بررسی کاربرد روش های بازی آموزشی و یادگیری فعال در مدارس ابتدایی و اثر آن بر یادگیری مفهومی، مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان بود.این پژوهش با رویکرد کمی-تجربی و با استفاده از نمونه ای شامل ۲۰۰ دانش آموز ابتدایی از چند مدرسه مختلف انجام شد. داده ها از طریق آزمون های یادگیری، پرسشنامه های انگیزه تحصیلی و مشاهده کلاس جمع آوری گردید و با استفاده از تحلیل های آماری شامل آزمون تی، تحلیل واریانس و نرم افزار SPSS پردازش شد. یافته ها نشان داد که دانش آموزانی که در کلاس های مجهز به بازی آموزشی و فعالیت های یادگیری فعال شرکت داشتند، در تمامی شاخص های یادگیری، از جمله یادگیری مفهومی، حل مسئله، مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی و انگیزه تحصیلی، به طور معناداری عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل با روش سنتی داشتند -p < ۰.۰۱-.علاوه بر این، داده های کیفی حاکی از آن بود که دانش آموزان در کلاس های فعال احساس مشارکت، اعتماد به نفس و تمایل بیشتری برای تعامل گروهی و یادگیری مفهومی نشان دادند. نتایج این پژوهش تاکید می کند که ترکیب بازی های آموزشی با فعالیت های یادگیری فعال نه تنها باعث ارتقای عملکرد تحصیلی می شود، بلکه مهارت های اجتماعی و انگیزه یادگیری دانش آموزان را نیز تقویت می کند.این پژوهش پیامدهای مهمی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان دارد. به طور خاص، طراحی برنامه های درسی با تمرکز بر فعالیت های عملی و بازی محور، آموزش و توانمندسازی معلمان برای اجرای روش های فعال، و بهره گیری از فناوری های آموزشی تعاملی می تواند یادگیری را به سطحی پایدارتر و موثرتر ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری فعال ، یادگیری ابتدایی ، مشارکت دانش آموز ، مهارت های اجتماعی ، انگیزه تحصیلی ، تفکر انتقادی