نقش هوش مصنوعی در آموزش مهارت های خودنظم دهی دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در آموزش مهارت های خودنظم دهی به دانش آموزان می پردازد. هدف اصلی پژوهش، تحلیل چگونگی به کارگیری فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی برای تقویت توانایی های خودتنظیمی در فرایند یادگیری است. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات معتبر در حوزه های روان شناسی تربیتی، فناوری آموزشی و علوم شناختی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با ارائه بازخورد شخصی شده، پایش مستمر پیشرفت، طراحی محیط های یادگیری انطباقی و تقویت آگاهی فراشناختی، می تواند به طور موثری بر بهبود مهارت های برنامه ریزی، نظارت بر خود، مدیریت زمان و خودارزیابی دانش آموزان تاثیر بگذارد. همچنین، چالش هایی نظیر مسائل اخلاقی، شکاف دیجیتال و نیاز به آموزش معلمان در این مسیر شناسایی شده اند. در مجموع، هوش مصنوعی به عنوان یک همکار آموزشی هوشمند، ظرفیت بالایی برای حمایت از رشد خودنظم دهی در یادگیرندگان دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودنظم دهی ، مهارت های فراشناختی ، فناوری آموزشی ، یادگیری انطباقی ، روان شناسی تربیتی