بررسی رویکردهای میان رشته ای در طراحی برنامه های آموزشی نوین

این مقاله به بررسی نظام مند رویکردهای میان رشته ای در طراحی برنامه های آموزشی نوین می پردازد و می کوشد جایگاه این رویکردها را در ارتقای کیفیت یادگیری، پاسخ گویی به نیازهای پیچیده آموزشی و هم سویی با تحولات علمی و اجتماعی تبیین کند. هدف اصلی پژوهش، تحلیل مبانی نظری، شناسایی مولفه های کلیدی طراحی برنامه های میان رشته ای و ارائه چارچوبی کاربردی برای به کارگیری این رویکرد در نظام های آموزشی معاصر است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات معتبر علمی انجام شده است. در این چارچوب، مفاهیم بنیادین آموزش میان رشته ای، الگوهای طراحی برنامه درسی، الزامات اجرایی و پیامدهای تربیتی مورد واکاوی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری رویکردهای میان رشته ای می تواند به تعمیق یادگیری مفهومی، تقویت مهارت های شناختی و اجتماعی، افزایش انگیزش تحصیلی و بهبود ارتباط میان دانش نظری و کاربردهای عملی منجر شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که موفقیت این رویکرد مستلزم بازنگری در ساختار برنامه های درسی، توانمندسازی حرفه ای معلمان، توسعه زیرساخت های آموزشی و حمایت سیاستی هدفمند است. بر این اساس، مقاله پیشنهادهایی برای طراحی و اجرای اثربخش برنامه های آموزشی نوین مبتنی بر رویکرد میان رشته ای ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رویکرد میان رشته ای ، برنامه درسی نوین ، طراحی آموزشی ، یادگیری عمیق ، تحول آموزشی