قصه به مثابه ابزار تربیتی: بازخوانی نقش داستان در انتقال مفاهیم اخلاقی در کلاس های ابتدایی امروز

قصه و داستان از دیرباز به عنوان ابزار مهم تربیتی و آموزشی در مدارس ابتدایی شناخته شده اند و توانایی بالایی در انتقال مفاهیم اخلاقی و اجتماعی به کودکان دارند. این مقاله با رویکرد تحلیلی و توصیفی، نقش قصه را در پرورش اخلاق، مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی و یادگیری فعال دانش آموزان بررسی می کند. پژوهش ها نشان می دهند که داستان های دارای ساختار روایی منسجم، شخصیت های قابل همذات پنداری و موقعیت های اخلاقی روشن، کودکان را به تجربه فعال و درونی سازی ارزش ها ترغیب می کنند. استفاده از روش های متنوع آموزشی مانند روایت تعاملی، نقش آفرینی، بحث و تحلیل گروهی، پرسش و پاسخ و فعالیت های خلاقانه، یادگیری فعال و مشارکتی را تقویت می کند و مهارت های اجتماعی، همدلی و توانایی تصمیم گیری اخلاقی را در کودکان ارتقا می دهد. با وجود مزایا، محدودیت هایی مانند کمبود منابع، تفاوت های فردی دانش آموزان، مهارت محدود معلمان و امکان برداشت نادرست پیام ها نیز وجود دارد که نیازمند برنامه ریزی هدفمند و انتخاب دقیق داستان ها است. یافته ها نشان می دهند که بهره گیری علمی و هدفمند از قصه، علاوه بر انتقال مفاهیم اخلاقی، انگیزه یادگیری، تفکر انتقادی و تثبیت رفتارهای اخلاقی و اجتماعی را در کودکان تقویت می کند و آموزش ارزش ها را از سطح نظری به تجربه عملی و ملموس تبدیل می نماید. این مقاله نشان می دهد که قصه نه تنها وسیله ای سرگرم کننده، بلکه ابزار موثری برای تربیت اخلاقی و اجتماعی کودکان است و نقش کلیدی در توسعه همه جانبه مهارت ها و ارزش های آنان دارد.

کلیدواژه ها:

قصه ، آموزش اخلاق ، یادگیری فعال ، همدلی ، کلاس ابتدایی