اثربخشی آموزش مثبت اندیشی مبتنی بر گروه بر همدلی اجتماعی و کاهش اضطراب موقعیت های اجتماعی

هدف از این مقاله مروری، بررسی اثربخشی آموزش مثبت اندیشی مبتنی بر گروه بر همدلی اجتماعی و کاهش اضطراب موقعیت های اجتماعی در کودکان و نوجوانان است. در این پژوهش، مطالعات منتشرشده بین سال های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ مورد بررسی قرار گرفت و منابع شامل مقالات پژوهشی، گزارش های تجربی و پایان نامه های مرتبط با آموزش مثبت اندیشی، همدلی اجتماعی و اضطراب موقعیت های اجتماعی بود. یافته ها نشان می دهند که آموزش مثبت اندیشی با تمرکز بر تقویت نگرش ها و افکار مثبت، تمرین شکرگزاری، افزایش خودکارآمدی و فراهم کردن فرصت های تعامل گروهی، موجب افزایش همدلی اجتماعی و کاهش اضطراب موقعیت های اجتماعی می شود. این آموزش ها به ویژه در نوجوانانی که با مشکلات یادگیری، نارسایی هیجانی یا محدودیت های اجتماعی مواجه هستند، تاثیر چشمگیری بر توانمندی های هیجانی و اجتماعی دارند. همچنین، ارائه آموزش مثبت اندیشی گروهی باعث ایجاد محیط حمایتی و مشارکتی می شود که امکان تمرین مهارت های اجتماعی و حل مساله را فراهم می آورد و اعتماد به نفس و مهارت های مقابله ای دانش آموزان را افزایش می دهد. بررسی پیشینه پژوهشی نشان می دهد که آموزش مثبت اندیشی نه تنها به کاهش اضطراب و ارتقای همدلی کمک می کند، بلکه با افزایش سرمایه روانشناختی و شادزیستی، سلامت روانی و کیفیت تعاملات اجتماعی دانش آموزان را بهبود می بخشد. با توجه به این یافته ها، استفاده از آموزش مثبت اندیشی گروهی می تواند به عنوان یک مداخله موثر پیشگیرانه و توانمندساز روان شناختی در محیط های آموزشی و مدرسه ای به کار گرفته شود. این رویکرد می تواند نقش مهمی در توسعه مهارت های اجتماعی، کاهش اضطراب و ارتقای سلامت روانی نوجوانان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت اندیشی ، همدلی اجتماعی ، اضطراب موقعیت های اجتماعی ، مهارت های هیجانی ، نوجوانان