تحلیل ساختاری رابطه سبک تدریس و مهارتهای حرفه ای با میزان پذیرش خلاقیت

تفکر پایه بنیان حیات انسان را تشکیل می دهد .آنچه انسان در طول قرنهای متمادی به وجود آورده است نتیجه و حاصل قدرت فکری اوست .عاملی که در تداوم و رشد انسان نقش تعیین کننده دارد قدرت تفکر انسان است. بنابراین تمام موفقیتها و پیشرفتهای انسان تفکر خلاق و خلاقیت است. هر چند توانائی تفکر خلاق بطور بالقوه و به نحو فطری در انسان به ودیعه نهاده شده است ، اما ظهور آن مستلزم پرورش آن است. انسان برای بقا نیازمند است که قدرت خلاق خود را توسعه و مورد استفاده قرار دهد. خلاقیت بشر مهمترین اسلحه اوست و با آن می تواند فشارهای روحی ناشی از زندگی روزانه و ناشی از امور فوق العاده را از بین برد. بر این اساس ، برنامه های متعددی تحت عنوان آموزش خلاقیت تدوین شده است. یکی از عوامل موثر در تفکر خلاق ، روشهای تدریس و نیز مهارتهای حرفه ای می باشد. موهبت تفکر خلاق را می توان با بلااستفاده گذاشتن پژمرده نمود و یا با مبادرت ورزیدن به فعالیتهائی که امکان بیشتری را برای قدرت تفکر خلاق و پرورش مهارت حل مساله به وجود می آورند به ویژه با تمرین دادن مداوم توسعه داد. بنابراین طرح پرسشهای برانگیزنده و محرک ،تشویق و تقویت عقاید و رفتارهای غیرمعمول و نیز ارتقاء مهارتهای حرفه ای وسیله ای برای پرورش افکار خلاق و نو می باشد.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، خلاقیت ، مهارت حرفه ای