کارکرد آموزش مثبت اندیشی در ارتقای مهارت های ارتباطی و اجتماعی در کاهش فشار روانی دانش آموزان در محیط مدرسه

در سال های اخیر، سلامت روان و مهارت های اجتماعی دانش آموزان به عنوان عوامل تعیین کننده در موفقیت تحصیلی و کیفیت زندگی مدرسه ای مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. فشار روانی، اضطراب تحصیلی و کمبود مهارت های ارتباطی می تواند عملکرد تحصیلی و روابط میان فردی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. یکی از رویکردهای موثر برای مقابله با این چالش ها، آموزش مثبت اندیشی است که با تمرکز بر جنبه های مثبت زندگی، تقویت شکرگزاری، امیدواری و تاب آوری روانشناختی، نقش موثری در ارتقای سلامت روان و مهارت های اجتماعی دارد. هدف این پژوهش، بررسی کارکرد آموزش مثبت اندیشی در ارتقای مهارت های ارتباطی و اجتماعی و کاهش فشار روانی دانش آموزان در محیط مدرسه بوده است.این مطالعه به صورت مروری انجام شده و منابع علمی شامل مقالات پژوهشی و نشریات تخصصی در حوزه روانشناسی مدرسه، مثبت اندیشی، مهارت های اجتماعی و مدیریت فشار روانی مورد گردآوری و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش مثبت اندیشی موجب تقویت مهارت های ارتباطی و اجتماعی، افزایش همدلی، ارتقای سازگاری اجتماعی و بهبود توانایی مدیریت هیجانات منفی در دانش آموزان می شود. همچنین، این آموزش ها فشار روانی و اضطراب تحصیلی را کاهش داده و تاب آوری روانشناختی و شاد زیستی دانش آموزان را افزایش می دهند. علاوه بر اثرات مستقیم بر دانش آموزان، آموزش مثبت اندیشی می تواند محیط مدرسه و خانواده را به فضایی حمایتگر، همدلانه و انگیزشی تبدیل کند و با ایجاد فرصت های پیشگیرانه، از بروز مشکلات روانی و اجتماعی جلوگیری نماید.در نتیجه، آموزش مثبت اندیشی به عنوان یک راهبرد جامع روانشناختی می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روان، مهارت های اجتماعی و کیفیت زندگی دانش آموزان ایفا کند و پیشنهاد می شود مدارس و والدین به طور همزمان از این رویکرد بهره برداری کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش مثبت اندیشی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، فشار روانی ، تاب آوری ، سلامت روان ، محیط مدرسه