از نقش حمایتی تا نقش تسهیل گر هوشمند: مروری بر تحول جایگاه معلم آموزش استثنایی در آموزش مبتنی بر فناوری

تحولات فناورانه و ورود هوش مصنوعی به آموزش استثنایی، نقش معلم را از یک مربی صرفا حمایتی به تسهیل گر هوشمند ارتقا داده است. این مقاله با رویکرد مروری، به بررسی جایگاه معلم آموزش استثنایی در محیط های یادگیری مبتنی بر فناوری و هوش مصنوعی می پردازد و تحولات، فرصت ها و چالش های این تغییر نقش را تحلیل می کند. در این مطالعه، پژوهش های علمی مرتبط با محیط های یادگیری هوشمند، سیستم های تطبیقی، ربات های آموزشی و تحلیل داده های یادگیری مورد بررسی قرار گرفتند تا روند تغییر نقش معلم، بازخوردهای تحلیلی، شخصی سازی آموزش و اثرات آن بر یادگیری دانش آموزان استثنایی مشخص شود.نتایج نشان می دهد که استفاده از فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی، معلمان را قادر می سازد فرآیند یادگیری را بهینه مدیریت کنند، بازخورد فوری و دقیق ارائه دهند و مسیرهای آموزشی فردی سازی شده برای دانش آموزان طراحی نمایند. این تغییر نقش موجب افزایش تعامل دانش آموز-معلم، ارتقای انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان و کاهش بار اجرایی معلمان می شود. همچنین، محیط های یادگیری هوشمند، فرصت هایی برای توسعه مهارت های حرفه ای معلمان و توانمندسازی آن ها فراهم می آورد. از سوی دیگر، چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت، محدودیت مهارت های فناوری معلمان، مقاومت فرهنگی و نگرانی های مرتبط با حریم خصوصی داده ها نیز در پیاده سازی این محیط ها مشاهده شده است.بر اساس یافته ها، ترکیب نقش حمایتی سنتی با قابلیت های فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی، مدلی موثر برای ارتقای کیفیت آموزش استثنایی ایجاد می کند. این مدل نه تنها موجب بهبود یادگیری دانش آموزان می شود، بلکه زمینه توسعه حرفه ای و توانمندسازی معلمان را نیز فراهم می آورد. در نهایت، مقاله بر اهمیت طراحی برنامه های شخصی سازی شده، توانمندسازی فناورانه معلمان و استفاده هوشمندانه از محیط های یادگیری هوشمند تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش استثنایی ، نقش معلم ، فناوری هوشمند ، هوش مصنوعی ، محیط یادگیری هوشمند ، شخصی سازی آموزش ، بازخورد تحلیلی