نقش حمایتهای نهادی و سیاستهای اجتماعی در سازگاری پس از طلاق: مروری بر مطالعات معاصر

سازگاری پس از طلاق به عنوان یک فرایند چندبعدی، تحت تاثیر عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و نهادی شکل می گیرد و سلامت روان، کیفیت زندگی و عملکرد اجتماعی افراد را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش حمایت های نهادی و سیاست های اجتماعی در تسهیل سازگاری پس از طلاق است. این مطالعه از نوع مروری تحلیلی و مبتنی بر روش کتابخانه ای است و منابع آن شامل کتاب های تخصصی، مقالات علمی داخلی و خارجی، پایان نامه ها و گزارش های آماری معتبر می باشد. داده ها با استفاده از جست وجوی نظام مند کلیدواژه های مرتبط استخراج و با روش تحلیل محتوای کیفی مورد دسته بندی و تلفیق قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که عوامل فردی شامل ویژگی های شخصیتی، مهارت های هیجانی، توانایی حل مسئله و سرسختی روان شناختی می تواند نقش محافظتی در کاهش پیامدهای روانی و اجتماعی طلاق ایفا کند، اما این منابع به تنهایی برای دستیابی به سازگاری پایدار کافی نیستند. حمایت های اجتماعی، چه غیررسمی مانند خانواده و دوستان و چه رسمی و نهادی شامل خدمات مشاوره ای، درمانی و رفاهی، نقش کلیدی در بازسازی روانی و اجتماعی افراد دارند و خلاهای ناشی از از دست رفتن منابع حمایتی اولیه را جبران می کنند. همچنین، سیاست های اجتماعی هدفمند و برنامه های رفاهی می تواند فشارهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از جدایی را کاهش دهد و فرصت بازسازی زندگی را افزایش دهد. بررسی چالش ها و فرصت ها نیز نشان می دهد که در حالی که موانع ساختاری، کمبود منابع و نگرش های سنتی محدودیت هایی ایجاد می کند، ظرفیت های موجود مانند فناوری های نوین، همکاری خانواده و جامعه و توسعه حرفه ای کارکنان اجتماعی فرصت های ارزشمندی برای ارتقای اثربخشی مداخلات فراهم می آورد. در مجموع، پژوهش حاضر تاکید می کند که سازگاری پس از طلاق نتیجه تعامل پیچیده میان منابع فردی، حمایت های اجتماعی و سیاست های نهادی است و ایجاد چارچوب های حمایتی جامع، هماهنگ و چندسطحی می تواند زمینه بازسازی روانی، اجتماعی و اقتصادی افراد مطلقه را به طور موثر فراهم کند.

کلیدواژه ها:

طلاق ، سازگاری پس از طلاق ، حمایت اجتماعی ، سیاست های اجتماعی ، سلامت روان ، حمایت نهادی