تاثیر روش های یادگیری فعال دربهبود خودباوری و ارتقا انگیزش دانش آموزان

انگیزش تحصیلی یکی از مولفه های اساسی در موفقیت یادگیری دانش آموزان به شمار می رود و نقش کلیدی آن در ارتقای کیفیت فرآیند آموزش بر کسی پوشیده نیست. در سال های اخیر، با تاکید سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بر یادگیری فعال و دانش آموزمحور، توجه به روش هایی که انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را افزایش می دهند، بیش از پیش اهمیت یافته است. یادگیری فعال به معنای مشارکت مستقیم دانش آموز در فرآیند یادگیری، تعامل مستمر با محتوا، هم فکری با هم کلاسی ها و حل مسائل واقعی است و برخلاف روش های سنتی، دانش آموز را از نقش منفعل خارج می کند. این رویکرد نه تنها موجب افزایش فهم عمیق مفاهیم می شود، بلکه انگیزه درونی دانش آموزان را برای یادگیری افزایش می دهد، چرا که آنان خود را مسئول یادگیری خود می دانند و از موفقیت های کوچک در طول مسیر یادگیری رضایت می برند. سند تحول بنیادین با تاکید بر یادگیری مهارت محور، تربیت اخلاقی و اجتماعی، و توسعه خلاقیت و تفکر انتقادی، زمینه ای فراهم می آورد تا معلمان از روش های فعال در کلاس های درس بهره مند شوند و انگیزش دانش آموزان را در راستای اهداف تربیتی و آموزشی کشور افزایش دهند. پیاده سازی یادگیری فعال نیازمند تغییر در نگرش معلمان، طراحی برنامه های درسی خلاقانه، و فراهم کردن محیط یادگیری پویا و مشارکتی است. معلمان با به کارگیری روش های متنوع فعال می توانند دانش آموزان را تشویق کنند تا مسئولیت یادگیری خود را بپذیرند، مهارت حل مسئله و تفکر انتقادی را تمرین کنند و ارتباط موثرتری با هم کلاسی ها و محتوای آموزشی برقرار نمایند. در این راستا، استفاده از فناوری های نوین و ابزارهای چندرسانه ای نیز می تواند انگیزش و مشارکت دانش آموزان را بیشتر کند و یادگیری را لذت بخش تر سازد. نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که ایجاد محیط یادگیری فعال و دانش آموزمحور، نه تنها انگیزش تحصیلی را افزایش می دهد، بلکه به توسعه مهارت های جامع، خلاقیت، و خودباوری دانش آموزان نیز کمک می کند. از این رو، آموزش و پرورش و معلمان باید با بهره گیری از استراتژی های یادگیری فعال، نقش موثری در ارتقای انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا نمایند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، سند تحول بنیادین ، مشارکت دانش آموز ، مهارت محوری