نقش معاون آموزشی به عنوان رهبر آموزشی؛ تحلیل مکانیزم های ارتباطی با آموزگاران و تاثیر آن بر بهبود عملکرد مدرسه

در ساختار مدارس، معاون آموزشی به عنوان حلقه اتصال میان سیاست های کلان مدیریتی و عملیات آموزشی کلاس درس، جایگاهی استراتژیک دارد. کیفیت ارتباط معاون آموزشی با آموزگاران، یکی از عوامل تعیین کننده در موفقیت مدرسه است. هدف از این پژوهش، بررسی ابعاد ارتباطی میان معاون آموزشی و آموزگاران و شناسایی عوامل موثر بر تقویت این ارتباط است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور اسناد و ادبیات نظری مدیریت آموزشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که وقتی معاون آموزشی از رویکرد «نظارت توسعه ای» به جای «نظارت بازرسی» استفاده می کند و ارتباطی مبتنی بر اعتماد، حمایت و بازخورد سازنده برقرار می کند، رضایت شغلی آموزگاران و کیفیت تدریس به طور معناداری افزایش می یابد. نتایج این پژوهش تاکید دارد که معاون آموزشی باید از نقش اداری صرف فراتر رفته و به عنوان یک مربی و تسهیل گر برای آموزگاران عمل کند.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، آموزگار ، ارتباطات سازمانی ، نظارت آموزشی ، رهبری آموزشی ، بازخورد سازنده