تحلیل نقش ارتباطات موثر میان آموزگار، مدیر و معاون آموزشی در ارتقای عملکرد مدرسه؛ رویکردی بر تعاملات حرفه ای

مدرسه به عنوان یک سیستم اجتماعی پویا، نیازمند تعاملات سازنده میان تمام عناصر خود است. در این میان، ارتباط میان آموزگار (به عنوان مجری اصلی آموزش)، مدیر (به عنوان رهبر مدرسه) و معاون آموزشی (به عنوان ناظر بر کیفیت تدریس)، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از این پژوهش، بررسی و تحلیل مکانیزم های ارتباطی موثر و تاثیر آن بر سلامت سازمانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه مرور اسناد و ادبیات نظری مدیریت آموزشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که وجود ارتباطات باز، اعتماد متقابل و بازخوردهای سازنده، منجر به افزایش رضایت شغلی آموزگاران و بهبود عملکرد دانش آموزان می شود. در مقابل، فقدان ارتباطات موثر، سوءتفاهم ها، انزوا و مقاومت در برابر تغییر را به دنبال دارد. نتایج این پژوهش تاکید دارد که مدیران مدارس باید با ایجاد کانال های ارتباطی رسمی و غیررسمی، فرهنگ گفتگو و مشارکت را در مدرسه نهادینه کنند.

کلیدواژه ها:

ارتباطات سازمانی ، آموزگار ، مدیر مدرسه ، معاون آموزشی ، تعاملات حرفه ای ، سلامت سازمانی