نقش هنرآموز در پرورش خلاقیت هنرجویان طراحی پوشاک

پرورش خلاقیت، هسته مرکزی آموزش طراحی پوشاک و عامل تمایز در صنعت پویای مد است. هنرآموز به عنوان تسهیل گر و راهنمای فرآیند یادگیری، نقشی تعیین کننده در شکوفایی یا سرکوب این استعداد ذاتی دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش هنرآموزان در پرورش خلاقیت هنرجویان طراحی پوشاک انجام شده است. روش تحقیق، ترکیبی (کیفی-کمی) از نوع توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه هنرجویان و هنرآموزان طراحی پوشاک هنرستان های فنی و حرفه ای دولتی یک منطقه شهری بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۵۰ هنرجو و ۳۰ هنرآموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته (با تاکید بر مولفه هایی مانند ایجاد فضای امن روانی، تشویق به تجربه گری، آموزش تفکر انتقادی و ارائه بازخورد سازنده) و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. روایی و پایایی ابزارها تایید شد. یافته ها نشان داد که بین شیوه های تدریس تعاملی و مشارکتی هنرآموزان با سطح خلاقیت هنرجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، مولفه های «پرهیز از تحمیل دیدگاه شخصی» و «تشویق به ریسک پذیری حساب شده» توسط هنرآموز، بیشترین تاثیر را بر خودباوری خلاق هنرجویان داشت. در مقابل، روش های سنتی مبتنی بر کپی کاری و تاکید صرف بر فنی کاری، رابطه منفی با بروز خلاقیت نشان داد. نتیجه اصلی تحقیق حاکی از آن است که هنرآموز طراحی پوشاک در نقش یک مربی تسهیل گر، مشوق و منتقد آگاه، می تواند بستر لازم برای پرورش خلاقیت را فراهم نماید و صرفا انتقال دهنده فن و مهارت محض نیست

کلیدواژه ها:

هنرآموز ، پرورش خلاقیت ، طراحی پوشاک ، هنرجو ، آموزش فنی و حرفه ای