بررسی میزان تاثیر گذاری تدریس درس ادبیات با توجه به ویژگی های فردی هر دانش آموزبر علاقه و انگیزه کلاسی به صورت جمعی

تدریس درس ادبیات فارسی به عنوان یکی از بنیادی ترین دروس نظام آموزشی، نقشی تعیین کننده در پرورش ذوق، هویت فرهنگی، مهارت های زبانی و نگرش های اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. در این میان، توجه به ویژگی های فردی هر دانش آموز در فرایند تدریس، می تواند زمینه ساز افزایش علاقه، مشارکت فعال و انگیزه کلاسی به صورت جمعی شود. دانش آموزان از نظر توانایی های شناختی، علایق شخصی، سبک های یادگیری، پیش زمینه های فرهنگی و سطح انگیزش تفاوت های معناداری با یکدیگر دارند و نادیده گرفتن این تفاوت ها، به کاهش اثربخشی آموزش و افت علاقه به درس ادبیات منجر می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مروری، به بررسی میزان تاثیرگذاری تدریس درس ادبیات فارسی با توجه به ویژگی های فردی دانش آموزان بر علاقه و انگیزه کلاسی به صورت جمعی می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس انعطاف پذیر، توجه به تفاوت های فردی، استفاده از فعالیت های متنوع ادبی و ایجاد فضای تعاملی در کلاس، نه تنها موجب رشد فردی دانش آموزان می شود، بلکه انگیزش جمعی کلاس را نیز تقویت می کند. در نهایت، مقاله بر این نکته تاکید دارد که تدریس ادبیات، زمانی بیشترین تاثیر را خواهد داشت که معلم بتواند میان اهداف آموزشی، نیازهای فردی و پویایی جمعی کلاس تعادل برقرار کند.

کلیدواژه ها:

تدریس ادبیات فارسی ، ویژگی های فردی ، انگیزه کلاسی ، دانش آموز