استقلال حرفه ای معلمان در نظام آموزش و پرورش ایران: الزامات قانونی، موانع اجرایی و پیامدهای کیفی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_1435
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
استقلال حرفه ای معلمان یکی از ارکان بنیادین ارتقای کیفیت نظام های آموزشی معاصر به شمار می رود و نقش تعیین کننده ای در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری، افزایش انگیزه شغلی معلمان و تحقق اهداف کلان تعلیم وتربیت ایفا می کند. در نظام آموزش و پرورش ایران، اگرچه در اسناد بالادستی همچون قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و برنامه های توسعه، به منزلت و نقش حرفه ای معلم توجه شده است، اما استقلال حرفه ای معلمان همچنان با چالش های قانونی، ساختاری و اجرایی متعددی مواجه است. استقلال حرفه ای به معنای برخورداری معلمان از اختیار و آزادی عمل آگاهانه در تصمیم گیری های آموزشی، انتخاب روش های تدریس، مشارکت در برنامه ریزی درسی، ارزشیابی یادگیری و ایفای نقش فعال در سیاست گذاری های آموزشی در سطح مدرسه و نظام آموزشی است.این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی الزامات قانونی استقلال حرفه ای معلمان در نظام آموزش و پرورش ایران پرداخته و مهم ترین قوانین، آیین نامه ها و اسناد بالادستی مرتبط را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که اگرچه چارچوب های قانونی موجود، به صورت ضمنی یا صریح، بر نقش حرفه ای معلمان تاکید دارند، اما این الزامات در عمل به طور کامل اجرایی نشده اند. تمرکزگرایی شدید در ساختار تصمیم گیری، نظام اداری بوروکراتیک، برنامه های درسی متمرکز، نظام ارزشیابی مبتنی بر کنترل و نظارت، و محدودیت در مشارکت معلمان در فرآیندهای مدیریتی، از مهم ترین موانع تحقق استقلال حرفه ای معلمان به شمار می روند.در ادامه، پیامدهای کیفی فقدان یا ضعف استقلال حرفه ای معلمان مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که کاهش استقلال حرفه ای، منجر به افت انگیزه شغلی، کاهش خلاقیت آموزشی، تضعیف احساس تعلق سازمانی، کاهش رضایت شغلی و در نهایت افت کیفیت آموزشی می شود. در مقابل، تقویت استقلال حرفه ای معلمان می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت تدریس، توسعه حرفه ای مستمر، افزایش مسئولیت پذیری، بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و تحقق عدالت آموزشی گردد.در پایان، مقاله بر ضرورت بازنگری در سیاست ها و ساختارهای مدیریتی آموزش و پرورش، تفویض اختیار واقعی به مدارس و معلمان، اصلاح نظام ارزشیابی، تقویت اعتماد حرفه ای و فراهم سازی بسترهای قانونی و اجرایی لازم برای تحقق استقلال حرفه ای معلمان تاکید می کند. تحقق این امر نه تنها به ارتقای جایگاه معلم در نظام آموزشی منجر می شود، بلکه نقش موثری در بهبود کیفیت و کارآمدی آموزش و پرورش ایران خواهد داشت.
کلیدواژه ها:
استقلال حرفه ای معلمان ، نظام آموزش و پرورش ایران ، الزامات قانونی ، موانع اجرایی ، کیفیت آموزشی ، سیاست گذاری آموزشی ، توسعه حرفه ای معلمان
نویسندگان
شنو صالحی
دبیر ریاضی
شیرین محمودی
دبیر هنر