تاثیر رویکردهای مشارکتی معلم بر کیفیت تعاملات آموزشی دانش آموزان

کیفیت تعاملات آموزشی یکی از عوامل موثر در یادگیری پایدار و معنادار است. رویکردهای مشارکتی معلم می توانند نقش تعیین کننده ای در ارتقای این تعاملات ایفا کنند. پژوهش حاضر با تمرکز بر بررسی تاثیر شیوه های مشارکتی تدریس بر تعاملات گروهی دانش آموزان انجام شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از فعالیت های گروهی، گفت وگوهای کلاسی و یادگیری همیارانه، موجب افزایش مشارکت، همدلی و مسئولیت پذیری دانش آموزان می شود. نقش معلم در هدایت این فرآیند، ایجاد تعادل در مشارکت اعضای گروه و حل تعارضات آموزشی بسیار حائز اهمیت است. این یافته ها نشان می دهد که رویکرد مشارکتی معلم می تواند فضای کلاس را به محیطی پویا و یادگیرنده محور تبدیل کند.واژگان کلیدی: رویکرد مشارکتی، کیفیت تعاملات آموزشی، نقش معلم، یادگیری مشارکتی