نقش سازگاری های عصبی در افزایش توان و دقت حرکتی ورزشکاران مقاومتی

توان و دقت حرکتی در تمرینات مقاومتی تحت تاثیر مستقیم سازگاری های عصبی قرار دارد و این بعد از تمرین، اغلب مهم تر از تغییرات عضلانی است. سیستم عصبی مرکزی و محیطی از طریق افزایش فراخوانی واحدهای حرکتی، هماهنگی عضلات و بهینه سازی الگوهای حرکتی موجب ارتقای عملکرد می شوند. سازگاری های عصبی می توانند باعث کاهش مهار محافظتی عضلات، بهبود هم زمانی انقباضات و افزایش سرعت پردازش عصبی شوند که نتیجه آن افزایش توان انفجاری، دقت حرکتی و پایداری عملکرد است. پژوهش های نوین نشان داده اند که تمرینات مقاومتی باعث تغییرات پلاستیکی در قشر حرکتی و بهبود ارتباط سیناپسی شده و این تغییرات به افزایش بهره وری عصبی عضلانی و ارتقای کنترل حرکتی منجر می شود. تعامل سیستم عصبی با سیستم های حسی و شناختی نیز دقت و پاسخ حرکتی را افزایش می دهد، امری که در حرکات پیچیده و چندمفصلی اهمیت زیادی دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش سیستم عصبی در بهبود عملکرد ورزشی در تمرینات مقاومتی، به تحلیل سازوکارهای عصبی–عضلانی و اهمیت این بعد در طراحی برنامه های علمی ورزشی می پردازد و نشان می دهد که موفقیت در تمرینات قدرتی تنها به افزایش حجم عضله محدود نیست بلکه به بهینه سازی عملکرد سیستم عصبی وابسته است.