بررسی تاثیر فعالیت های حرکتی و بازی محور بر یادگیری، تمرکز و شادابی دانش آموزان

امروزه رویکردهای آموزشی سنتی که بر یادگیری غیرفعال و نشسته تاکید دارند، با چالش هایی در زمینه حفظ انگیزه، تمرکز و به زیستی دانش آموزان مواجه شده اند. در مقابل، شواهد فزاینده ای از نقش موثر یکپارچگی ذهن و بدن در فرآیند یادگیری حکایت دارند. این مقاله نظری با هدف ارائه یک چارچوب مفهومی تلفیقی برای بررسی تاثیر نظام مند فعالیت های حرکتی و بازی محور بر سه متغیر کلیدی یادگیری، تمرکز و شادابی دانش آموزان نگاشته شده است. در این راستا، ابتدا ضرورت پرداختن به این موضوع با توجه به مسائل رایج در کلاس های درس از قبیل بی قراری و افت توجه تحلیل می شود. سپس، با مرور ادبیات پژوهشی و مبانی علوم عصبی-شناختی (مانند پژوهش های هیل و همکاران، ۲۰۱۰؛ دان-پاول و تاراس، ۲۰۰۵)، ارتباط بین فعالیت بدنی، بهبود کارکردهای اجرایی مغز و تقویت خلق وخو تبیین می گردد. در گام بعد، چارچوب مفهومی مقاله ارائه می شود که در آن فعالیت های حرکتی هدفمند (مانند ورزش های ریتمیک، استراحت های فعال کوتاه) و بازی های ساختاریافته (شامل بازی های قاعده مند جسمانی و نقش آفرینی) به عنوان محرک های اصلی در نظر گرفته می شوند که از طریق مکانیسم های نوروفیزیولوژیک (مانند افزایش جریان خون مغزی و ترشح نوروترانسمیترها) و روان شناختی (افزایش درگیری، کاهش استرس) بر سه پیامد مذکور تاثیر می گذارند. کاربرد این چارچوب در محیط های آموزشی واقعی و ملاحظات اجرایی آن بحث خواهد شد. در نهایت، مزایای رویکرد تلفیقی، محدودیت ها و پیشنهادهایی برای تحقیقات آتی ارائه می شود.واژگان کلیدی: فعالیت حرکتی، بازی محور، یادگیری، تمرکز، شادابی، دانش آموزان، چارچوب مفهومی، علوم اعصاب تربیتی.