بازاندیشی در کیفیت آموزش مدرسه ای با تاکید بر هم افزایی عوامل انسانی و ساختاری مدرسه

کیفیت آموزش مدرسه ای صرفا به محتوای درسی محدود نمی شود، بلکه متاثر از تعامل عوامل انسانی و ساختاری مدرسه است. پژوهش حاضر با هدف بازاندیشی در مفهوم کیفیت آموزش، نقش هم افزایی میان معلمان، مدیران، دانش آموزان و ساختارهای آموزشی را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد هم راستایی اهداف تربیتی، مشارکت فعال معلمان و ایجاد فضای حمایتی مدرسه، تاثیر بسزایی در رشد همه جانبه دانش آموزان دارد. این مطالعه بر لزوم توجه همزمان به بعد آموزشی و تربیتی در سیاست گذاری های مدرسه ای تاکید می کند.واژگان کلیدی: هم افزایی (سینرژی) آموزشی؛ کیفیت آموزش؛ مدیریت مدرسه؛ توسعه حرفه ای معلمان؛ برنامه ریزی آموزشی؛ ارزیابی مستمر؛ محیط یادگیری.