فضای مجازی به مثابه عامل تربیتی پنهان: پیامدهای هویتی و اخلاقی و راهبردهای تقویت خودتنظیمی دانش آموزان

فضای مجازی به عنوان یک عامل تربیتی پنهان، تاثیر عمیقی بر شکل گیری باورها، ارزش ها و هویت اخلاقی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بررسی پیامدهای تربیتی فضای مجازی، به تحلیل نقش خودتنظیمی در کاهش آسیب های اخلاقی و هویتی می پردازد. یافته ها نشان می دهد نبود نظارت درونی و ضعف در مهارت های خودتنظیمی، دانش آموزان را در برابر الگوهای ناهنجار آسیب پذیر می سازد. در مقابل، آموزش هدفمند خودتنظیمی می تواند به تقویت مسئولیت پذیری و هویت اخلاقی پایدار منجر شود.واژگان کلیدیعامل تربیتی، هویت اخلاقی، فضای مجازی، خودکنترلی، آموزش مهارت های زندگی