روش های نوین ارزشیابی در نظام تعلیم و تربیت با رویکرد مروری

سنجش آموزشی از عناصر برنامه درسی است که در هر فرایند تربیتی باید لحاظ شود. امروزه نقش و کارکرد سنجش به عنوان یکی از مهم ترین عناصر هر نظام آموزشی مورد توجه متخصصان و دست اندرکاران این حوزه قرار گرفته است. لذا هدف از پژوهش حاضر روش های نوین ارزشیابی در نظام تعلیم و تربیت با رویکرد مروری است. پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش از نوع تحقیقات مروری و انادی است. یافته ها نشان داد که سنجش کلاسی می تواند برای جمع آوری اطلاعات مرسوم یا اطلاعات عملیاتی یا اطلاعات رفتاری کاربرد داشته باشد. با توجه به نوع سنجش و اطلاعاتی که جمع آوری می کند می توان جنبه های گوناگون تدریس معلمان یا اثرات آموزش را روی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان از نوع سنجش آموزشی دانست. همچنین تدریس بخش مهمی از فرآیند آموزش و پرورش را تشکیل می دهد که علاوه بر مهارت در اجرای روش های تدریس نیازمند رعایت ملاحظات اخلاقی نیز هست. بر اساس یافته های پژوهش، مهم ترین ملاحظات اخلاقی سنجش کلاسی شامل پایبندی به شناسه های اخلاقی و استانداردهای قراردادی در سنجش (صراحت، صداقت و دقت در سنجش، مطابقت سنجش با وسع فرد، بی توجهی سنجش به عوامل ظاهری یادگیرنده، مسئولیت پذیری در سنجش، توجه به فرایندی بودن سنجش، توجه به همه ساحت های تربیت و آموزش در سنجش، دخالت ندادن ملاک های شخصی، سلیقه ای و غرض ورزانه در سنجش و احترام به حقوق دانش آموز در سنجش) است.

کلیدواژه ها:

ملاحظات اخلاقی ، سنجش کلاسی