اثر بخشی آموزش راهبردهای یادگیری گروهی بر یادگیری خودتنظیم خودمختاری و تکلیف محوری دانش آموزان ابتدایی ناحیه یک اراک

تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر بخشی آموزش راهبردهای یادگیری گروهی بر یادگیری خودتنظیم خودمختاری و تکلیف محوری دانش آموزان ابتدایی ناحیه یک اراک انجام شد. از نظر ماهیت داده های جمع آوری شده جزو مطالعات کمی، از حیث هدف، جزو مطالعات کاربردی و از نظر شیوه یک مطالعه نیمه تجربی طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی ناحیه یک اراک در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه این پژوهش شامل ۴۰ نفر از جامعه می باشد. برای انتخاب نمونه ابتدا از بین ۶ مدرسه ابتدایی پسرانه ناحیه یک اراک، به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای دو مرحله ای ابتدا یک مدرسه و سپس یک کلاس به صورت تصادفی انتخاب شد. از بین افراد به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و در گروه کنترل ۲۰ نفر قرار داده شدند. ابزار اندازه گیری سه پرسش نامه یادگیری خودتنظیم فیشر (۲۰۰۱)، پرسشنامه خودمختاری بوفارد و همکاران (۲۰۰۲)، پرسش نامه تکلیف محوری زوارت و همکاران (۲۰۰۶) و پروتکل آموزشی جیک ساو (۲۰۲۰) که در ۶ جلسه آموزشی با فراوانی هر هفته ۱ جلسه و هر جلسه ۴۵ دقیقه به گروه آزمودنی آموزش داده شد. پس از تدوین فرضیات تحقیق جهت تحلیل داده های تحقیق که توسط نرم افزار SPSS۲۶ انجام پذیرفت، ابتدا به بررسی توصیفی داده های تحقیق پرداخته شد و ضمن بررسی فرض نرمالیتی توزیع متغیرها از طریق آزمون کلموگروف-اسمیرنوف، با استفاده از آزمون های تحلیل کواریانس یک و چندمتغیره به آزمون فرضیات تحقیق پرداخته شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از آموزش راهبردهای یادگیری گروهی برای دانش آموزان به طور معناداری میزان یادگیری خودتنظیم، خودمختاری و تکلیف محوری در آنها را بهبود می بخشد و این تاثیرگذاری هم به صورت کلی و هم به صورت جزئی مورد تایید بوده است. با توجه به یافته های تحقیق پیشنهاد می شود، استفاده از آموزش راهبردهای یادگیری گروهی در کارگاه های آموزشی و تربیتی بیش از پیش مورد توجه معلمان، مربیان پرورشی و والدین قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش راهبردهای یادگیری گروهی ، یادگیری خودتنظیم ، خودمختاری ، تکلیف محوری