بررسی رابطه بین اعتیاد به فضای مجازی با تعامل تحصیلی و اضطراب اجتماعی دانش دوره ابتدایی شهرستان شوط

این پژوهش با هدف بررسی نقش واسط های اعتیاد به فضای مجازی در رابطه بین تعامل تحصیلی و اضطراب اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان شوط انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و بر اساس نوع روش توصیفی-همبستگی مبتنی بر رویکرد معادلات ساختاری بود. همه دانش آموزان دوره ابتدایی شهرستان شوط که تعداد آنها ۸۰۰ نفر بود به عنوان جامعه آماری پژوهش مطرح شدند. تعیین حجم نمونه با استفاده از روش نمایی گاما صورت گرفت و ۱۶۸ نفر بر اساس روش نمونه گیری خوشه ای بر حسب جنسیت نمونه ها انتخاب شدند. ابزار سنجش در این پژوهش شامل پرسشنامه تعامل تحصیلی ریو (۲۰۱۳)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی ایلینا جرابک (۱۹۹۶) و پرسشنامه وابستگی به فضای مجازی خواجه احمدی پولادی و بحرینی (۱۳۹۵) بود که روایی هر یک از پرسشنامه ها با استفاده از محاسبه متوسط واریانس استخراج شده و معیار فورنل لارکر تایید گردید و با به کارگیری روش محاسبه آلفای کرونباخ پایایی پرسشنامه برای هر سه پرسشنامه بزرگ تر از ۰/۷ محاسبه گردید. یافته های حاصله نشان داد اضطراب اجتماعی با ضریب بتای ۰/۴۳۲ بر تعامل تحصیلی و با ضریب بتای ۰/۸۰۶ بر اعتیاد به فضای مجازی تاثیر معناداری دارد. اعتیاد به فضای مجازی با ضریب بتای ۰/۳۶۱ بر تعامل تحصیلی تاثیر معنی داری دارد. همچنین اعتیاد به فضای مجازی با ضریب بتای مستقیم ۰/۴۳۲ بر تعامل تحصیلی و با ضریب بتای غیر مستقیم ۰/۸۰۶ نقش واسطه ای را در رابطه میان اضطراب اجتماعی و تعامل تحصیلی دارد.

کلیدواژه ها:

تعامل تحصیلی ، وابستگی به فضای مجازی ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان