تاثیر مجذوبیت تحصیلی بر انگیزش تحصیلی با احتساب نقش میانجی شادکامی تحصیلی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان قائمشهر

هدف پژوهش حاضر تاثیر مجذوبیت تحصیلی بر انگیزش تحصیلی با احتساب نقش میانجی شادکامی تحصیلی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان قائمشهر بود. این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۳۵۰ نفر از معلمان مقطع ابتدایی شهرستان قائمشهر بودند که با نمونه گیری کوکران نمونه ای به حجم ۱۸۴ نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد مجذوبیت تحصیلی هرناندز (۲۰۰۷)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند (۱۹۹۲) و پرسشنامه استاندارد شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹) است. هر سه پرسشنامه از روایی و پایایی بالایی برخوردار و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۹۴، ۰/۹۲ و ۰/۹۰ بدست آمد. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی جداول فراوانی همچنین نمودارهای میله ای شاخص های مرکزی نظیر میانگین و مد و همچنین شاخص های پراکندگی نظیر انحراف معیار، و آمار استنباطی آزمون مدل معادلات ساختاری در نرم افزار Amos ۲۱ استفاده شد. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که مجذوبیت تحصیلی بر انگیزش تحصیلی با احتساب نقش میانجی شادکامی تحصیلی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان قائمشهر تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

مجذوبیت ، تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، شادکامی تحصیلی