پایداری محیط زیستی در مدیریت اماکن و رویدادهای ورزشی

پایداری محیط زیستی به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار در سال های اخیر جایگاه ویژه ای در مدیریت اماکن و رویدادهای ورزشی یافته است. افزایش نگرانی های جهانی نسبت به تغییرات اقلیمی، آلودگی منابع طبیعی و مصرف بی رویه انرژی موجب شده مدیران ورزشی به بازنگری در سیاست ها و شیوه های مدیریتی خود بپردازند. در این راستا، مدیریت سبز اماکن و رویدادهای ورزشی به عنوان رویکردی نوین مطرح است که هدف آن کاهش اثرات منفی زیست محیطی و ارتقای کارایی منابع است. اجرای برنامه های کاهش پسماند، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، طراحی سازه های کم مصرف و ترویج فرهنگ زیست محیطی میان تماشاگران و ورزشکاران از جمله راهبردهای کلیدی در این حوزه محسوب می شوند. از سوی دیگر، موفقیت سیاست های پایداری نیازمند همکاری میان نهادهای دولتی، سازمان های ورزشی، بخش خصوصی و جامعه محلی است. توجه به چرخه عمر تاسیسات ورزشی و ارزیابی اثرات زیست محیطی هر رویداد زمینه ساز تصمیم گیری آگاهانه در جهت حفظ منابع طبیعی است. همچنین فناوری های نوین مانند سیستم های هوشمند کنترل مصرف انرژی، بازیافت آب و مصالح سازگار با محیط زیست می توانند نقش بسزایی در ارتقای پایداری اماکن ورزشی ایفا کنند. افزون بر این، آموزش و آگاهی بخشی به ذی نفعان و برگزاری کمپین های زیست محیطی در چارچوب رویدادهای ورزشی زمینه ساز تغییر نگرش عمومی نسبت به حفاظت از محیط زیست است. بررسی تجربیات بین المللی مانند المپیک سبز لندن ۲۰۱۲ و جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر نشان می دهد که مدیریت پایدار نه تنها از نظر زیست محیطی بلکه از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز مزایای فراوانی دارد. در نهایت، حرکت به سوی ورزش پایدار مستلزم تدوین سیاست های کلان ملی، تخصیص منابع مالی مناسب و ایجاد چارچوب های ارزیابی عملکرد محیط زیستی برای رویدادها و اماکن ورزشی است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که پایداری محیط زیستی در مدیریت ورزشی فراتر از یک رویکرد مدیریتی به یک الزام جهانی تبدیل شده است که تحقق آن نیازمند هم افزایی میان علم، سیاست و عمل می باشد.

کلیدواژه ها:

پایداری محیط زیستی ، مدیریت ورزشی ، اماکن ورزشی ، رویدادهای ورزشی ، توسعه پایدار ، مدیریت سبز ، انرژی تجدیدپذیر ، آگاهی زیست محیطی ، ارزیابی اثرات زیست محیطی