بررسی رابطه پیوند والدینی با میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا با نقش میانجی مدیریت تعارض در دانش آموزان دختر شهر هرسین

هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی مدیریت تعارض در رابطه بین پیوند والدینی با میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا در دانش آموزان دختر شهر هرسین است. روش شناسی: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت داده ها کمی و بر اساس شیوه گردآوری داده ها توصیفی و از نوع طرح های همبستگی که به طور مشخص مبتنی بر تحلیل مسیر است. این روش یک چارچوب انعطاف پذیر برای طیف وسیعی از روابط ممکن بین متغیرها از جمله متغیرهای مکنون مشاهده پذیر و میانجی را در یک مدل فراهم می آورد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر شهر هرسین در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۳۲۴۱ نفر می باشد. با تطابق جامعه آماری ۳۲۴۱ نفر در جدول مورگان ۳۳۱ نفر حجم نمونه آماری تحقیق را تشکیل می دهند. انتخاب این حجم از نمونه آماری از طریق نمونه گیری خوشه ای از مدارس شهر هرسین صورت گرفت. داده ها توسط سه پرسشنامه پیوند والدینی (پارکر، بهزادی و همکاران، ۱۳۹۰)، پرسشنامه میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا (میرپور و همکاران، ۱۴۰۱) و پرسشنامه باغبان زاده و همکاران (۱۳۹۷) جمع آوری شده است. یافته ها: داده ها جمع آوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی توصیف شده و سپس فرضیات تحقیق مورد ارزیابی قرار می گیرند و با استفاده از معادلات ساختاری معنا می شود. تحلیل معادلات ساختاری تحت نرم افزار Smart ۳.۰۰ PLS برای تحلیل داده ها استفاده شد. تحلیل صورت گرفته نشانگر این بود که بین پیوند والدینی با میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا در دانش آموزان دختر شهر هرسین با نقش میانجی مدیریت تعارض رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که پیوند والدینی با میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا نقش معکوس و معنی داری دارد، همچنین پیوند والدینی با مدیریت تعارض رابطه مثبت و معنی داری دارد. به علاوه، نقش مدیریت تعارض با میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا معکوس و معنی داری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت تعارض ، پیوند والدینی ، میل به تجربه مجدد روابط آسیب زا