تاثیر استرس شغلی بر سلامت عمومی و عملکرد با توجه به نقش میانجی تبعیض ادراک شده در کارکنان آموزش و پرورش شهرستان سوادکوه شمالی در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲

هدف پژوهش حاضر تاثیر استرس شغلی بر سلامت عمومی و عملکرد با توجه به نقش میانجی تبعیض ادراک شده در کارکنان آموزش و پرورش شهرستان سوادکوه شمالی بود. این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی پیمایشی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۹۵ نفر از کارکنان آموزش و پرورش شهرستان سوادکوه شمالی در سال ۱۴۰۲ را تشکیل می دهند که با نمونه گیری کوکران نمونه ای به حجم ۷۶ نفر به شیوه تصادفی ساده انتخاب شده بودند. ابزار گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد ۲۰ سوالی استرس شغلی آر.آس الویت (۱۹۹۴)، پرسشنامه استاندارد ۲۸ سوالی سلامت عمومی توسط گلدر برگ و هیلر (۱۹۷۹)، پرسشنامه استاندارد ۱۷ سوالی عملکرد کارکنان (شعبانی، ۱۳۹۳) و پرسشنامه استاندارد ۳ سوالی سنجش تبعیض ادراک شده توسط پارکر و کولیمر (۲۰۰۵) استفاده شده است. پرسشنامه های مربوطه از روایی و پایایی بالایی برخوردار بوده و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۸۷، ۰/۹۷، ۰/۹۲ و ۰/۸۲ به دست آمد. جهت تحلیل داده ها از فنون آمار توصیفی جداول فراوانی، نمودارهای میله ای و شاخص های مرکزی مانند میانگین و مد و همچنین شاخص های پراکندگی مانند انحراف معیار و آمار استنباطی آزمون تک نمونه ای در نرم افزار AMOS ۲۱ و نرم افزار SPSS ۲۲ استفاده شد. با توجه به نتایج حاصل از پژوهش استرس شغلی ۰/۸۷ بر سلامت عمومی ۰/۹۷ و عملکرد ۰/۹۲ با توجه به نقش میانجی تبعیض ادراک شده ۰/۸۲ در کارکنان آموزش و پرورش شهرستان سوادکوه شمالی تاثیر می گذارد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، سلامت عمومی ، تبعیض ادراک شده