تحلیل تاثیر محیط فیزیکی مدرسه بر رفتار و یادگیری دانش آموزان

محیط فیزیکی مدرسه یکی از مولفه های بنیادین و اغلب نادیده انگاشته شده در نظام تعلیم و تربیت است که نقشی تعیین کننده در شکل دهی به رفتار، نگرش و فرآیند یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. کیفیت فضای فیزیکی شامل معماری ساختمان، نور، تهویه، رنگ، چیدمان کلاس ها، فضای سبز، سر و صدا، ایمنی و تجهیزات آموزشی می تواند مستقیما بر تمرکز، انگیزش، خلاقیت، تعاملات اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر بگذارد. در مدارس برخوردار از محیط های مطلوب و متناسب با نیازهای روان شناختی و رشدی دانش آموزان رفتارهای مثبت تری همچون احترام به نظم، همکاری گروهی، اعتماد به نفس و مشارکت فعال مشاهده می شود، حال آنکه محیط های فیزیکی نامناسب ممکن است منجر به بی نظمی، کاهش انگیزه، خستگی ذهنی و افت عملکرد تحصیلی گردد. این مقاله مروری با هدف واکاوی ابعاد گوناگون محیط فیزیکی مدرسه و تحلیل تاثیرات آن بر رفتار و یادگیری دانش آموزان تدوین شده است. برای این منظور، پژوهش های نظری و تجربی داخلی و بین المللی بررسی و دسته بندی شده اند تا زمینه ای علمی برای طراحی و بهینه سازی محیط های آموزشی فراهم گردد. نتایج حاصل اهمیت توجه جدی به طراحی فضاهای آموزشی و نقش آنها در ارتقای کیفیت یادگیری و رفتارهای تربیتی دانش آموزان را به روشنی آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی ، مدرسه ، رفتار دانش آموز ، یادگیری موثر ، طراحی فضای آموزشی ، روان شناسی محیط