بررسی ارتباط هنر و دین و تاثیرات آن در فرآیند تربیت

این مقاله به بررسی ارتباط متقابل هنر و دین و تاثیرات آن در فرآیند تربیت می پردازد. هنر و دین به عنوان دو رکن اساسی حیات بشر از دیرباز پیوندی عمیق و ناگسستنی با یکدیگر داشته اند. هدف این پژوهش تبیین رابطه دوسویه هنر و دین و نقش آنها در تربیت دینی و اخلاقی است. روش تحقیق در این پژوهش، تحلیلی توصیفی است و از منابع کتابخانه ای شامل کتب، مقالات و پایان نامه ها برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هنر از دیرباز به عنوان ابزاری کارآمد در خدمت دین قرار گرفته و در ترویج باورهای دینی، ایجاد فضایی معنوی و تعمیق ایمان نقش اساسی ایفا کرده است. از سوی دیگر، دین به عنوان منبع الهام بسیاری از هنرمندان، نقشی اساسی در تاریخ هنر ایفا کرده و بر موضوعات، مضامین، سبک و فرم آثار هنری تاثیرگذار بوده است. هنر و دین می توانند در فرآیند تربیت مکمل یکدیگر باشند. هنر با درگیر کردن عواطف و احساسات دانش آموزان به یادگیری عمیق تر و پایدارتر مفاهیم کمک می کند و دین با ارائه نظام ارزشی و اخلاقی در تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان نقش مهمی ایفا می کند. استفاده از هنرهای تجسمی، موسیقی، نمایش و فیلم در آموزش مفاهیم و داستان های دینی، برگزاری مسابقات هنری با مضامین دینی و بازدید از اماکن مذهبی و موزه های هنر دینی از جمله راهکارهای بهره گیری از هنر در تربیت دینی هستند. با توجه به نقش مهم هنر در ترویج دین، ایجاد فضایی معنوی، تعمیق ایمان و تاثیرگذاری عمیق آن بر مخاطب، ضروری است که در نظام تعلیم و تربیت کشور به هنر به عنوان ابزاری کارآمد در تربیت دینی توجه ویژه ای شود. این پژوهش بر اهمیت برنامه ریزی صحیح و اصولی جهت بهره مندی از ظرفیت های عظیم هنر در راستای ارتقای تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هنر ، دین ، تربیت ، تربیت دینی ، زیبایی شناسی