بررسی رابطه هوشمندسازی مدارس با رویکردهای پژوهش مداری در مدارس

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات، نظام های آموزشی را به سوی بهره گیری از فناوری های نوین و ایجاد مدارس هوشمند سوق داده است. هوشمندسازی مدارس با هدف ارتقای کیفیت آموزش، تسهیل فرایند یاددهی–یادگیری و پرورش مهارت های قرن بیست ویکم در دانش آموزان، یکی از سیاست های کلیدی آموزش وپرورش در دهه های اخیر به شمار می آید. از سوی دیگر، رویکرد پژوهش مداری در مدارس، با تاکید بر تفکر انتقادی، حل مسئله و تولید دانش، زمینه ساز یادگیری عمیق و پایدار است. ارتباط میان این دو پدیده می تواند نقشی موثر در تحول آموزشی و حرفه ای معلمان ایفا کند. بنابراین، پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین میزان هوشمندسازی مدارس و گرایش به رویکردهای پژوهش مداری در محیط های آموزشی می پردازد تا ابعاد علمی و کاربردی این پیوند را روشن سازد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی مدارس ، پرورش خلاقیت ، پژوهش مداری