تحول نظام آموزشی در عصر هوش مصنوعی :فرصت ها ،چالش ها و الزامات اخلاقی

تحول نظام آموزشی در عصر هوش مصنوعی با ماهیتی دوگانه، هم زمان نویدبخش و نگران کننده است. این فناوری با قابلیت هایی مانند یادگیری شخصی سازی شده (طراحی مسیر آموزشی منحصربه فرد برای هر فرد)، تسهیل کارهای اداری معلمان (تصحیح خودکار، تحلیل داده های کلاسی) و افزایش دسترسی به آموزش باکیفیت (از طریق پلتفرم های هوشمند و ترجمه)، می تواند کارایی، عدالت و کیفیت یادگیری را به شکل بی سابقه ای افزایش دهد. هوش مصنوعی با آزادسازی زمان معلم از تکالیف مکانیکی، فضایی ایده آل برای تمرکز او بر امور پرورشی، اخلاقی و تعامل انسانی عمیق تر ایجاد می کند.با این حال، این تحول بدون الزامات اخلاقی محکم، با مخاطرات جدی همراه خواهد بود. چالش های بنیادین عبارتند از: تضعیف رابطه انسانی و ابعاد عاطفی-اخلاقی آموزش که تنها از طریق تعامل زنده منتقل می شوند، وجود سوگیری در الگوریتم ها که می تواند تبعیض و ناعدالتی را در ارزیابی و پیشنهادهای آموزشی بازتولید کند، تهدید جدی حریم خصوصی دانش آموزان در پی جمع آوری گسترده داده های حساس، و ابهام در مسئولیت پذیری و پاسخگویی در قبال تصمیمات اتخاذشده توسط سیستم های هوشمند.در نتیجه، آینده مطلوب نه در طرد فناوری و نه در تسلیم بی قید به آن، که در همزیستی خردمندانه و اخلاق محور انسان و ماشین تعریف می شود. این امر مستلزم ایجاد چارچوب های حکمرانی شفاف برای توسعه و استقرار هوش مصنوعی در آموزش است که بر شفافیت الگوریتمی، رفع سوگیری و محافظت از داده ها تاکید داشته باشد. همچنین، توانمندسازی معلمان در جایگاه راهبران اخلاقی این تحول و بازتعریف برنامه درسی برای پرورش مهارت های منحصربه فرد انسانی مانند تفکر انتقادی، خلاقیت و همدلی ضروری است. غایت نهایی، به کارگیری هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان ابزاری توانمندساز در خدمت تحقق یک نظام آموزشی انسان محور، عادلانه و اخلاقی است

کلیدواژه ها:

جایگزین ، همزیستی ، اخلاق محور ، ظرفیت ، چالش ، عدالت آموزشی ، تعاملات ، الگوریتم