ترویج بهزیستی عاطفی از طریق برنامه های فرهنگی در فضای مدرس
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_11198
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در دنیای امروز که دانش آموزان با فشارهای متعدد تحصیلی، اجتماعی و دیجیتالی روبه رو هستند، بهزیستی عاطفی به عنوان بنیانی اساسی برای رشد سالم و یادگیری موثر شناخته شده است؛ با این حال، بسیاری از فضاهای آموزشی همچنان بر دستیابی به نمرات بالا و پیشرفت تحصیلی تمرکز کرده و ابعاد عاطفی و روانی فراگیران را در اولویت قرار نمی دهند، این نگاه یک سویه نه تنها زمینه ساز بروز مشکلاتی چون اضطراب، افسردگی و بی انگیزگی می شود، بلکه مانع از شکوفایی کامل استعدادهای دانش آموزان در طولانی مدت می گردد. در این میان، برنامه های فرهنگی با توانایی ذاتی در ایجاد فضایی امن، خلاقانه و مشارکتی، فرصتی ارزشمند برای پرورش هوش هیجانی، تاب آوری و حس تعلق به جامعه مدرسه فراهم می آورند؛ فعالیت هایی همچون تئاتر، موسیقی، نقاشی، جشن های ملی و محلی، و کارگاه های داستان سرایی نه تنها به دانش آموزان امکان بیان احساسات پیچیده را می دهند، بلکه از طریق تجربه ی هم سویی و هم رنگی در انجام پروژه های جمعی، حس همدلی، احترام به تفاوت ها و اعتماد به نفس را در آنان تقویت می کنند. ضرورت توجه به این ابعاد از آن رو آشکار می شود که بهزیستی عاطفی تنها بر سلامت روانی تاثیر نمی گذارد، بلکه مستقیما بر انگیزه ی یادگیری، حضور فعال در کلاس و کیفیت تعاملات بین فردی تاثیرگذار است؛ دانش آموزانی که از ثبات عاطفی برخوردارند، توانایی بیشتری در مواجهه با شکست های تحصیلی، همکاری با همکلاسی ها و مشارکت در فعالیت های گروهی از خود نشان می دهند. با این وجود، مساله ی اصلی این است که برنامه های فرهنگی در بسیاری از مدارس صرفا به عنوان فعالیت های تفریحی یا تکمیلی در نظر گرفته شده و جایگاه آموزشی و درمانی آن ها در ارتقای سلامت روانی دانش آموزان نادیده گرفته می شود؛ این نگاه سطحی همراه با کمبود برنامه ریزی ساختاریافته، محدودیت منابع و عدم آموزش معلمان در طراحی فعالیت های فرهنگی هدفمند، مانع از بهره گیری کامل از پتانسیل این برنامه ها در ترویج بهزیستی عاطفی می شود. درک عمیق از ارتباط میان فرهنگ و سلامت روان در محیط مدرسه می تواند راهگشای تحولی بنیادین در رویکرد آموزشی باشد؛ تحولی که در آن مدرسه نه تنها به عنوان فضایی برای کسب دانش، بلکه به عنوان بستری امن برای رشد کامل انسانی دانش آموزان در ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی شناخته شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شکوفه نادری
دکترا فیزیولوژی ورزشی
فاطمه محمدیار
کارشناسی اقتصاد بازرگانی