بررسی تاثیر فعالیت های گروهی بر روی روحیه مشارکت پذیری دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر فعالیت های گروهی بر روحیه مشارکت پذیری دانش آموزان است. در این تحقیق تلاش شده است تا با به کارگیری روش های مختلف یادگیری گروهی، میزان تمایل و توانایی دانش آموزان در همکاری، تعامل و مشارکت فعال در فرآیند یادگیری بررسی شود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول بوده و نمونه ای به صورت تصادفی انتخاب گردیده است. این پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی بوده و ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه استاندارد مشارکت پذیری و مشاهده عملکرد گروهی است. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که انجام فعالیت های گروهی تاثیر معناداری بر افزایش روحیه همکاری، مسئولیت پذیری و تعامل اجتماعی دانش آموزان دارد. بر اساس یافته ها، استفاده از روش های گروهی در فرایند آموزش می تواند به ارتقای مهارت های اجتماعی، افزایش اعتماد به نفس و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری مشترک منجر شود. در پایان پیشنهاد می شود معلمان با طراحی فعالیت های مشارکتی و ایجاد فضای تعامل سازنده، زمینه رشد این مهارت ها را در دانش آموزان فراهم آورند.یافته ها نشان می دهند که بهره گیری صحیح از فعالیت های گروهی می تواند منجر به افزایش انگیزه تحصیلی، رشد مهارت های تصمیم گیری، و تقویت حس تعلق و مشارکت اجتماعی شود. در پایان، راهکارهایی عملی برای طراحی و اجرای فعالیت های گروهی در کلاس درس، شامل تعیین اهداف روشن، نقش بندی دقیق، ارزیابی مشارکت و ایجاد فضای تعامل سازنده، پیشنهاد گردیده است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، مشارکت پذیری ، یادگیری تعاملی ، دانش آموزان ، همکاری آموزشی