بررسی تاثیر فناوری های نوین ارتباطی بر توسعه کارگروهی حرفه ای معلمان و شکل دهی به فضای سازمانی تعاملی در مدارس ابتدایی

استقرار فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی در نظام های آموزشی معاصر، تاثیرات قابل ملاحظه ای بر الگوهای تعامل حرفه ای و ساختار سازمانی موسسات آموزشی داشته است. این پژوهش با هدف تحلیل نقش این فناوری ها در تسهیل و گسترش همکاری های حرفه ای میان معلمان و همچنین شکل گیری فضای سازمانی باز و تعاملی در مدارس مقطع ابتدایی انجام شده است. مطالعه حاضر با بهره گیری از روش تحقیق کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی، به بررسی سازوکارهایی می پردازد که از طریق ابزارهای فناورانه نظیر پلتفرم های اشتراک گذاری منابع، شبکه های اجتماعی حرفه ای و سیستم های مدیریت یادگیری، زمینه تعامل بیشتر، تسهیم دانش و تجارب تربیتی و نیز تصمیم گیری مشارکتی را در بین جامعه معلمان فراهم می سازد. یافته های تحقیق بیانگر آن است که یکپارچه سازی هدفمند فناوری در فرآیندهای سازمانی مدرسه، نه تنها موانع زمانی و مکانی برای همکاری را کاهش می دهد، بلکه با ایجاد کانال های متنوع ارتباطی، بستری شفاف و پویا برای تبادل نظر، نوآوری در روش های تدریس و توسعه حرفه ای مستمر معلمان ایجاد می نماید. این امر در نهایت به شکل گیری فرهنگ سازمانی بازتر، مبتنی بر اعتماد متقابل و یادگیری جمعی در محیط آموزشی می انجامد. پیاده سازی چنین محیطی در مدارس ابتدایی، با توجه به نقش محوری این دوره در شکل گیری نگرش های دانش آموزان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. نتایج این مطالعه می تواند چارچوبی مفهومی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان فناوری آموزشی فراهم آورد تا با طراحی و اجرای راهبردهای مناسب، از ظرفیت های فناوری در جهت تقویت همبستگی حرفه ای معلمان و تحول مثبت فضای سازمانی مدارس بهره گیری نمایند.

کلیدواژه ها:

فناوری های ارتباطی ، همکاری حرفه ای ، توسعه سازمانی ، فضای تعاملی ، مدارس ابتدایی ، یادگیری جمعی ، تسهیم دانش