اهمیت علاقه و انگیزه در یادگیری درس ها

یادگیری موثر یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی است و تحقق آن به عوامل متعددی وابسته می باشد که در این میان، علاقه و انگیزه نقش بنیادینی ایفا می کنند. انگیزه به عنوان نیروی محرک درونی و بیرونی، جهت دهنده رفتارهای یادگیری دانش آموزان و دانشجویان است و علاقه نیز موجب پایداری، تمرکز و درگیری فعال فرد با فرآیند یادگیری می شود. پژوهش ها نشان می دهند فراگیرانی که از انگیزه و علاقه بالاتری برخوردارند، در مقایسه با سایرین، تلاش بیشتری در انجام تکالیف درسی از خود نشان داده، از راهبردهای شناختی و فراشناختی موثرتری استفاده می کنند و در نهایت به پیشرفت تحصیلی بالاتری دست می یابند. از سوی دیگر، فقدان انگیزه و علاقه می تواند منجر به افت تحصیلی، بی تفاوتی نسبت به درس و حتی ترک تحصیل شود. عوامل متعددی همچون روش های تدریس معلم، محیط آموزشی، محتوای درسی، شیوه های ارزشیابی و حمایت های خانوادگی در شکل گیری و تقویت انگیزه و علاقه تحصیلی نقش دارند. ایجاد فضای یادگیری فعال، استفاده از روش های نوین آموزشی، توجه به تفاوت های فردی و فراهم سازی فرصت مشارکت دانش آموزان می تواند انگیزه درونی آنان را افزایش دهد. بنابراین، توجه آگاهانه به علاقه و انگیزه در برنامه ریزی آموزشی، نه تنها موجب بهبود کیفیت یادگیری می شود، بلکه زمینه ساز رشد همه جانبه فراگیران و تحقق اهداف آموزشی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، علاقه به یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری موثر ، آموزش ، دانش آموزان