نقش بازی های آموزشی در ارتقای مهارت های شناختی و اجتماعی در دوره ابتدایی

بازی های آموزشی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای یادگیری فعال، امکان تعامل معنادار، تجربه عملی و رشد مهارت های چندبعدی دانش آموزان را فراهم می آورند. این نوع بازی ها، با ترکیب جنبه های شناختی و اجتماعی، شرایطی ایجاد می کنند که دانش آموزان بتوانند در فرآیند یادگیری مشارکت فعال داشته باشند و مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، حافظه فعال و انعطاف پذیری ذهنی خود را تقویت کنند. علاوه بر این، بازی های آموزشی محیطی ایمن برای تمرین مهارت های اجتماعی، مانند همکاری گروهی، حل تعارض، احترام به قوانین و توسعه مهارت های ارتباطی فراهم می آورند، که در رشد جامع و متعادل کودکان نقش بسزایی ایفا می کند. پژوهش های مروری نشان می دهند که طراحی بازی های آموزشی متناسب با اهداف یادگیری و ویژگی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان، موجب افزایش انگیزه، تقویت اعتماد به نفس و بهبود عملکرد تحصیلی آنان می شود. همچنین، ترکیب بازی های آموزشی با روش های تدریس فعال و یادگیری مشارکتی، فرصت هایی برای تجربه یادگیری معنادار، تقویت مهارت های شناختی–اجتماعی و پشتیبانی از رشد همه جانبه کودکان دوره ابتدایی فراهم می کند. این مقاله مروری با بررسی شواهد پژوهشی داخلی و بین المللی، نقش بازی های آموزشی در ارتقای مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی و فرصت های بهینه سازی طراحی و اجرای آن ها را مورد تحلیل قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری فعال ، مهارت های شناختی ، مهارت های اجتماعی