پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی بر اساس راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و هیجانات تحصیلی درمنطقه زیویه

هدف پژوهش حاضر، پیش بینی عملکرد تحصیلی بر اساس راهبردهای یادگیری خودتنظیمی و هیجانات تحصیلی در دانش آموزان منطقه زیویه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. روش تحقیق، توصیفی–همبستگی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدارس دولتی منطقه زیویه بود که بر اساس روش نمونه گیری در دسترس، ۱۱۰ نفر (۵۸ دختر و ۵۲ پسر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات سه پرسشنامه استاندارد بود: پرسشنامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دی گروت (۱۹۹۰)، پرسشنامه هیجانات تحصیلی پکرون (۲۰۰۶) و پرسشنامه عملکرد تحصیلی خود گزارش دهی شده. روایی ابزارها از طریق روایی محتوایی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. نتایج تحلیل رگرانات تحصیلی به طور مشترک ۶۱ درصد از وارییمی و هیجانات تحصیلی به طور مشترک ۶۱ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی را تبیین می کنند (R² = ۰.۶۱). همچنین، مولفه های فراشناختی، شناختی و باورهای انگیزشی با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و معناداری دارند (p < ۰.۰۱). در مقابل، هیجانات تحصیلی مثبت با عملکرد رابطه مثبت و هیجانات منفی با عملکرد رابطه منفی و معنادار نشان دادند. بر اساس یافته ها، توجه هم زمان به ابعاد شناختی و هیجانی یادگیری می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و اثربخشی محیط های آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیمی ، هیجانات تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی