بررسی راهبردهای آموزش تلفیقی برای ارتقای نقش حمایتی خانواده در پیشرفت تحصیلی

در منظومه پیچیده عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی، نقش خانواده به عنوان یک عامل حمایتی محوری، همواره مورد تاکید نظریه پردازان و کارشناسان تعلیم و تربیت بوده است. با این حال، در عمل، نحوه تبدیل این نقش بالقوه به همراهی موثر و کارآمد، با دشواری های عملی بسیاری روبرو است که از جمله می توان به محدودیت زمانی والدین، فقر اطلاعاتی درباره فرآیندهای یادگیری و روش های حمایت تحصیلی و نیز فقدان کانال های ارتباطی موثر و مستمر با مدرسه اشاره کرد. در این میان، ظهور و گسترش راهبردهای آموزش تلفیقی که در آن رویکردهای حضوری و مجازی به صورت هدفمند درهم می آمیزند، افق تازه ای برای بازتعریف و توانمندسازی نقش حمایتی خانواده گشوده است. اهمیت پرداختن به این موضوع از ضرورت یافتن راهکارهای عملی و نوین برای غلبه بر شکاف تاریخی بین نظریه و عمل در زمینه مشارکت خانواده نشات می گیرد. بیان مساله این پژوهش معطوف به بررسی دقیق و نظام مند این راهبردها و قابلیت آن ها در طراحی مداخلاتی است که بتواند نقش حمایتی خانواده را در مسیر پیشرفت تحصیلی فرزندان به طور ملموس ارتقا بخشد. آموزش تلفیقی با ایجاد بسترهای ارتباطی غنی و چندوجهی، امکان دسترسی آسان و مستمر والدین به اطلاعات تحصیلی، بازخوردهای معلم و محتوای آموزشی را فراهم می سازد و همچنین زمینه را برای ارائه راهنمایی های هدفمند به خانواده ها درباره چگونگی حمایت از یادگیری در خانه مهیا می کند. این فرآیند می تواند آگاهی، مهارت و در نهایت اثربخشی مداخلات والدین را افزایش دهد. با این حال، تحقق این ظرفیت مستلزم غلبه بر چالش هایی همچون نابرابری در دسترسی به فناوری، نیاز به آموزش والدین برای استفاده موثر از این بسترها و طراحی محتوا و تعاملاتی است که مستقیما نیازهای حمایتی خانواده را هدف قرار دهد. بنابراین، شناسایی و تحلیل راهبردهای اثربخش در این حوزه، گامی ضروری برای تدوین برنامه های کاربردی است که بتواند پلی مستحکم بین ظرفیت های نوین آموزشی و نقش سنتی اما حیاتی خانواده در پیشرفت تحصیلی ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، نقش حمایتی خانواده ، پیشرفت تحصیلی ، همراهی والدین ، راهبردهای آموزشی