نقش الگوهای یادگیری آمیخته در تسهیل مشارکت موثر اولیا در امور تحصیلی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_11184
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در چشم انداز پیچیده نظام های آموزشی معاصر، جلب و تسهیل مشارکت معنادار خانواده ها به ویژه اولیا در امور تحصیلی فرزندان، به عنوان عاملی کلیدی در حمایت از فرآیند یادگیری و موفقیت آموزشی شناخته می شود. با این حال، در عمل، شکل های سنتی مشارکت، مانند حضور در جلسات محدود انجمن اولیا و مربیان یا امضای کارنامه، اغلب نتوانسته اند ارتباط عمیق و موثری بین فضای خانه و مدرسه ایجاد کنند و اولیا عمدتا در حاشیه جریان اصلی یادگیری قرار داشته اند. ظهور و گسترش الگوهای یادگیری آمیخته، که تلفیقی هدفمند از روش های حضوری و رقمی را دربر می گیرد، ظرفیت بی بدیلی را برای دگرگونی این رابطه و تبدیل اولیا به همراهانی فعال و آگاه در مسیر تحصیلی دانش آموزان فراهم کرده است. اهمیت پرداختن به این نقش از آنجا ناشی می شود که این الگوها با درهم تنیدن فناوری در بافت آموزش، مرزهای فیزیکی مدرسه را گسترش داده و به طور طبیعی فضایی را می گشایند که اولیا می توانند با دسترسی مستقیم تر به محتوا، تکالیف، بازخوردها و پیشرفت تحصیلی فرزندشان، درکی واقع بینانه تر و به هنگام از فرآیند یادگیری کسب کنند. این شفافیت و دسترسی، پایه ضروری برای مشارکتی هدفمند و فراتر از تشریفات معمول است. بیان مساله این پژوهش معطوف به تحلیل چگونگی نقش آفرینی این الگوهای یادگیری آمیخته در تسهیل مشارکت موثر اولیا است. بدین معنا که بررسی می شود این الگوها از طریق چه مکانیسم هایی، مانند ایجاد پلتفرم های ارتباطی تعاملی، ارائه گزارش های تحلیلی و شخصی شده از عملکرد دانش آموز، یا امکان طراحی فعالیت های مشترک خانه و مدرسه، می توانند سطح و کیفیت درگیری والدین را ارتقا بخشند. همچنین باید به این نکته توجه داشت که این فرصت های جدید، خود نیازمند آماده سازی اولیا از نظر سواد دیجیتالی و درک روش های نوین تدریس است و ممکن است نابرابری های موجود در دسترسی یا مهارت های خانواده ها را نیز آشکارتر کند. بنابراین، واکاوی دقیق این نقش و الزامات آن، برای طراحی هوشمندانه تر محیط های یادگیری آمیخته که به طور خاص تقویت ارتباط سه جانبه معلم، دانش آموز و اولیا را مدنظر قرار دهند، امری ضروری است. چنین تحلیلی می تواند به خلق رویه هایی بینجامد که در آن مشارکت اولیا از حالت سمبلیک خارج شده و به عاملی تاثیرگذار در پشتیبانی آموزشی و عاطفی از دانش آموز تبدیل گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دادخدا محمد زهی مدد
کاردانی آموزش ابتدایی
محمد شهیکی علوم
کارشناسی مهندسی کشاورزی
ابراهیم شهیکی
کاردانی آموزش ابتدایی
زلیخا زویداویان زیاری
کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی