رابطه کیفیت اجتماعات یادگیری حرفه ای مدرسه با خودکارآمدی معلمان نوآموز

ارتقای کیفیت آموزش در مدارس مستلزم توجه ویژه به توسعه حرفه ای معلمان و حمایت از توانمندی های آنان است. اجتماعات یادگیری حرفه ای مدرسه به عنوان بسترهایی سازمان یافته برای تبادل دانش، تجربه و مهارت های آموزشی، نقش مهمی در تقویت خودکارآمدی معلمان نوآموز دارند. خودکارآمدی، به باور فرد درباره توانایی خود برای انجام موفقیت آمیز وظایف حرفه ای اشاره دارد و به عنوان یکی از عوامل کلیدی در عملکرد و انگیزش معلمان شناخته می شود. پژوهش های اخیر نشان می دهند که مشارکت فعال در اجتماعات یادگیری حرفه ای، موجب افزایش اعتماد به نفس شغلی، ارتقای مهارت های تدریس و بهبود نگرش های حرفه ای معلمان نوآموز می گردد. از سوی دیگر، کیفیت این اجتماعات، شامل سازمان دهی مناسب، تعامل موثر، هدفمندی محتوا و حمایت مدیریت مدرسه، به طور مستقیم بر سطح خودکارآمدی تاثیرگذار است. تحلیل ادبیات موجود حاکی از آن است که هنگامی که معلمان نوآموز فرصت های مستمر برای یادگیری و بازخورد دریافت می کنند، قابلیت های آنان در مواجهه با چالش های آموزشی افزایش می یابد و انگیزه و تعهد حرفه ای آنان تقویت می شود. در نتیجه، ایجاد و توسعه اجتماعات یادگیری حرفه ای با کیفیت بالا نه تنها به رشد فردی معلمان نوآموز کمک می کند بلکه به بهبود کیفیت کلی آموزش و یادگیری در مدرسه نیز منجر می شود. این مقاله با رویکرد تحلیلی به بررسی مفهومی و عملی این رابطه می پردازد و پیامدهای کاربردی برای سیاست گذاری و مدیریت مدرسه ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی معلمان ، اجتماعات یادگیری حرفه ای ، توسعه حرفه ای ، مدرسه ، معلمان نوآموز