رابطه عوامل عاطفی و شناختی در عملکرد کارکنان

عملکرد کارکنان یکی از مولفه های اساسی در تحقق اهداف سازمانی است و تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی و روان شناختی قرار دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عوامل عاطفی و شناختی و همچنین تحلیل رابطه هم زمان این دو دسته عامل با عملکرد کارکنان انجام شده است. در این مطالعه، عوامل عاطفی شامل هوش هیجانی، تنظیم هیجان، تعهد عاطفی و هیجان های مثبت و عوامل شناختی شامل خودکارآمدی، باورهای شناختی، اسنادهای علی، سبک های تفکر و فرایندهای تصمیم گیری مورد توجه قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد عوامل عاطفی با ایجاد انگیزش، افزایش رضایت شغلی و بهبود روابط بین فردی، نقش مهمی در ارتقای عملکرد کارکنان ایفا می کنند. از سوی دیگر، عوامل شناختی از طریق تقویت توانمندی های ذهنی، بهبود حل مسئله و افزایش کارآمدی تصمیم گیری، زمینه ساز عملکرد اثربخش تر می شوند. نتایج همچنین حاکی از آن است که تعامل پویا و هم افزای عوامل عاطفی و شناختی، تاثیری عمیق تر از اثر مستقل هر یک بر عملکرد کارکنان دارد. بر این اساس، اتخاذ رویکردی جامع و یکپارچه در مدیریت منابع انسانی می تواند به بهبود پایدار عملکرد کارکنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

عملکرد کارکنان ، عوامل عاطفی ، عوامل شناختی ، هوش هیجانی