نقش سرمایه اجتماعی در اثربخشی مدارس: مطالعه موردی مدارس موفق
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_11151
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1404
چکیده مقاله:
سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در جامعه شناسی آموزش و مدیریت آموزشی، نقش بسزایی در ارتقای کیفیت و اثربخشی نظام های آموزشی ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی نقش سرمایه اجتماعی در اثربخشی مدارس موفق انجام شده است. سرمایه اجتماعی شامل شبکه های روابط اجتماعی، اعتماد متقابل، هنجارهای مشترک و مشارکت فعال اعضای جامعه مدرسه است که می تواند بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان، رضایت معلمان، تعامل خانواده و مدرسه و در نهایت موفقیت کلی مدرسه تاثیرگذار باشد. در این مطالعه موردی، پنج مدرسه موفق از سطح شهر تهران با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق با مدیران، معلمان، دانش آموزان و اولیای آن ها، مشاهده مستقیم فضای مدرسه و تحلیل اسناد و مدارک موجود جمع آوری شدند. یافته های پژوهش نشان داد که مدارس موفق دارای سطح بالایی از سرمایه اجتماعی هستند که این امر خود را در قالب روابط قوی بین معلمان و دانش آموزان، مشارکت فعال اولیا در فرآیندهای آموزشی، اعتماد متقابل بین اعضای جامعه مدرسه، هنجارهای مثبت و سازنده و شبکه های حمایتی قوی نشان می دهد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد و شش مضمون اصلی شامل اعتماد سازمانی، مشارکت جمعی، شبکه های ارتباطی، هنجارهای مشترک، رهبری مشارکتی و تعامل خانواده-مدرسه شناسایی شدند. نتایج نشان داد که سرمایه اجتماعی به عنوان یک عامل تعیین کننده در اثربخشی مدارس عمل می کند و مدارسی که توانسته اند سرمایه اجتماعی بالایی را ایجاد و حفظ کنند، عملکرد بهتری در شاخص های مختلف تحصیلی، رفتاری و اجتماعی داشته اند. همچنین مشخص شد که ایجاد و توسعه سرمایه اجتماعی نیازمند تلاش های هدفمند و مستمر مدیران، سیاست های حمایتی سازمانی و فرهنگ سازی مناسب است. این پژوهش نشان می دهد که سرمایه اجتماعی نه تنها بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مستقیم دارد، بلکه با ایجاد فضای حمایتی و مشارکتی، انگیزش معلمان را افزایش داده و زمینه ساز نوآوری و خلاقیت در فرآیندهای آموزشی می شود. پیشنهادات این پژوهش شامل طراحی برنامه های آموزشی برای ارتقای مهارت های اجتماعی مدیران و معلمان، ایجاد ساختارهای تسهیل کننده مشارکت اولیا، تقویت فرهنگ اعتماد و همکاری در مدارس و بازنگری در سیاست های آموزشی به منظور توجه بیشتر به ابعاد اجتماعی اثربخشی مدرسه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم تنهای جهانتیغ
آموزگار آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان
آرزو کاوسی ایرندگان
آموزگار آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان
ملیحه ارجونی
آموزگار آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان
سپیده بیک زاده
مشاور مدرسه آموزش و پرورش استان خراسان رضوی .مشهد