کمبود امکانات آموزشی و بازتولید نابرابری فرهنگی در پیاده سازی روش های نوین تدریس:

تحقق روش های نوین تدریس به عنوان یکی از الزامات نظام های آموزشی معاصر، نیازمند فراهم بودن زیرساخت ها و امکانات آموزشی متناسب است. بااین حال، نابرابری در دسترسی به امکانات آموزشی در مدارس، به ویژه در جوامع درحال توسعه، موجب شده است که اجرای این روش ها نه تنها به بهبود عدالت آموزشی منجر نشود، بلکه در برخی موارد به بازتولید نابرابری های فرهنگی دامن بزند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و در چارچوب مطالعات فرهنگی، به بررسی نقش کمبود امکانات آموزشی در بازتولید نابرابری فرهنگی در فرآیند پیاده سازی روش های نوین تدریس می پردازد. روش پژوهش از نوع تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر بررسی اسناد، متون نظری و مطالعات پیشین داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که نبود امکانات آموزشی مناسب، موجب شکل گیری شکاف فرهنگی–آموزشی میان مدارس و دانش آموزان شده و امکان بهره مندی برابر از روش های نوین تدریس را محدود می سازد. در نتیجه، آموزش نوین در بستری نابرابر اجرا شده و به بازتولید سرمایه فرهنگی نابرابر می انجامد. مقاله در پایان، ضمن تبیین پیامدهای فرهنگی این وضعیت، پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان فرهنگی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کمبود امکانات آموزشی ، نابرابری فرهنگی ، روش های نوین تدریس ، مطالعات فرهنگی ، عدالت آموزشی